ตอน 487
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 363
ค้นพบครั้งยิ่งใหญ่
กู้เจียวเคยได้ยินฉินกงกงบอกว่าแรกเริ่มเดิมทีฝ่าบาทกับท่านย่าสนิทสนมกันมากทีเดียว แต่ต่อมาไม่รู้เพราะเหตุใดจึงได้ค่อยๆ ห่างเหินไป
เริ่มต้นจากเรื่องใดนั้นฉินกงกงเองก็ไม่รู้ เอาเป็นว่าทั้งคู่หมางเมินกันมาขึ้นเรื่อยๆ องค์หญิงหนิงอันที่เป็นคนกลางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จากนั
ตอน 488
บทที่ 364
ป้อนยา
ผูกเชือกข้อมือเรียบร้อยแล้ว ทว่าเซียวลิ่วหลังยังคงไม่คลายมือนาง
ข้อมือขาวนวลของนางตกอยู่ในฝ่ามือตน สัมผัสเนียนนุ่มยากจะอธิบาย ทำเอาเขาทนไม่ไหวอยากจะลูบไล้ไปมาอย่างแผ่วเบา
ข้อมือเล็กขาวนวลเรียวบางดุจหิมะจุดไฟในทรวงของเขาให้ลุกโชน แผดเผาเสียจนเขาเลือดลมพลุ่งพล่านไปหมด
หากเป็นเ
ตอน 489
บทที่ 365
เปิดโปงไท่เฟย
ริมฝีปากที่กำลังอ้าอยู่ค่อยๆ หุบลงมาอย่างไม่พอใจ เขาไม่อยากเห็นหน้าของนางมารร้ายผู้นี้เลยแม้แต่นิด แล้วนี่นางคิดจะทำอะไรกันแน่ ขนาดเสด็จแม่กำลังจะป้อนยาให้เขานางยังมีหน้ามาห้ามขนาดนี้ นี่กะจะไม่ไว้หน้ากันเลยหรือไร
จวงไทเฮายืดอกขึ้นด้วยท่าทีจองหอง ก่อนจะเอ่ยกับจิ้งไท่เฟย “