ตอน 472
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 352
เปิดโปง
ท่านเหล่าโหวลงมือรวดเร็วนัก จิ้งไท่เฟยยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกพาตัวออกมาถึงหน้าประตูแล้ว
แน่นอนว่านั่นเป็นเพราะนางไม่คิดไม่ฝันว่าท่านเหล่าโหวจะทำอะไรแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเช่นนี้ นางเองไม่ทันได้ตั้งตัว
ส่วนที่มึนงงยิ่งกว่าคงเป็นฮ่องเต้
ฮ่องเต้มองท่านเหล่าโหวที่สวมชุดดำตระเวนรา
ตอน 473
บทที่ 353
อบอุ่นหัวใจ (1)
หากยังไม่เดินออกไปจากที่นั่น เขากลัวว่าตัวเองจะตัดหัวกู้เฉาเสียก่อน!
แม้เขาจะควรตายก็เถิด!
“ไท่เฟย...ไท่เฟย...”
แม่นมไช่ร้องเสียงตื่นตระหนก
ฮ่องเต้หันกลับมาในทันใด ก่อนจะเห็นจิ้งไท่เฟยที่ใบหน้าขาวซีด ร่างโงนเงนราวกับใบไม้ที่ร่วงโรยยามวสันตฤดู
นางหันไปมองฮ่องเต้
ตอน 474
บทที่ 353
อบอุ่นหัวใจ (2)
หลายวันมาแล้วที่กู้เจียวไม่ได้เข้าวังหลวง
ยามเซียวลิ่วหลังอยู่ที่บ้านก็แทบจะไม่เห็นเขาทำอะไร แต่พอเขาไม่อยู่ ทุกคนถึงได้รู้ซึ้งแล้วว่าเขาคือคนที่ลำบากที่สุดในเรือนหลังนี้
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่สอนเสริมให้กับเด็กชายสามคนก็เหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว
เสี่ยวจิ้งคงก