บทที่ 473 รังแกคนเกินไป

หลิวเฉวียนหันกลับมามองเซียวเหิง ก่อนเอ่ยถาม “ลิ่วหลัง พวกเราต้องถอยหรือไม่”

หากว่ากันด้วยเรื่องตำแหน่งขุนนางแล้ว ยามนี้เซียวเหิงเป็นซื่อตู๋ขั้นห้า แต่อีกฝ่ายเป็นอันจวิ้นอ๋อง จึงไม่อาจล่วงเกิน

“ไม่ถอย” เซียวเหิงบอก “หากจะต้องถอยก็ต้องเป็นเขาที่ยอมให้ข้า”

“เหอะ ปากดีจ

บทที่ 474 โหวอันธพาล

เรื่องนี้หากลุกลามใหญ่โต ผลที่ตามมานั้นย่อมเลวร้าย แต่ถึงกระนั้นราชครูจวงก็ยอมร้องทุกข์กล่าวโทษเซวียนผิงโหวต่อหน้าพระพักตร์

แล้วคิดว่าเซวียนผิงโหวกลัวคำกล่าวหาของเขารึ

ฎีกากล่าวโทษเซวียนผิงโหวกองเป็นภูเขาเลากาอยู่ในห้องทรงอักษร การกระทำไร้ยางอายของเขามากมายจนสุดที่จะบรรยา

บทที่ 475 ความลับของนาง

เซวียนผิงโหวออกมาจากวังหลวง ก่อนจะพบรถม้าคุ้นตาคันหนึ่งจอดอยู่ใกล้ๆ นั้นอย่างเหนือคาด

เป็นรถม้าขององค์หญิงซิ่นหยาง

เขาขมวดคิ้ว ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายเข้าวังหรืออย่างไร หากไม่ได้มาหาเขา เช่นนั้นเขาก็ไม่ต้องหาเรื่องให้ลำบากใจ

ในขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น ม่านรถม้าขององค์หญิงซ