บทที่ 353

อบอุ่นหัวใจ (1)

หากยังไม่เดินออกไปจากที่นั่น เขากลัวว่าตัวเองจะตัดหัวกู้เฉาเสียก่อน!

แม้เขาจะควรตายก็เถิด!

“ไท่เฟย...ไท่เฟย...”

แม่นมไช่ร้องเสียงตื่นตระหนก

ฮ่องเต้หันกลับมาในทันใด ก่อนจะเห็นจิ้งไท่เฟยที่ใบหน้าขาวซีด ร่างโงนเงนราวกับใบไม้ที่ร่วงโรยยามวสันตฤดู

นางหันไปมองฮ่องเต้

บทที่ 353

อบอุ่นหัวใจ (2)

หลายวันมาแล้วที่กู้เจียวไม่ได้เข้าวังหลวง

ยามเซียวลิ่วหลังอยู่ที่บ้านก็แทบจะไม่เห็นเขาทำอะไร แต่พอเขาไม่อยู่ ทุกคนถึงได้รู้ซึ้งแล้วว่าเขาคือคนที่ลำบากที่สุดในเรือนหลังนี้

ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่สอนเสริมให้กับเด็กชายสามคนก็เหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว

เสี่ยวจิ้งคงก

บทที่ 354

ชอบ

ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นริ้วไปทั่วอกของกู้เจียว นางรู้สึกเหมือนว่าดวงใจของตัวเองกำลังพองโต อุ่นซ่านไปทั้งทรวง จากนั้นก็เริ่มเจ็บแปลบขึ้นมา

นางไม่เคยรับมือกับความรู้สึกแสนรุนแรงและซับซ้อนเช่นนี้มาก่อน ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ

‘ชุดสวยจังเลย ทำให้ใครรึ’

‘ชุดนี้เป็นของท่านพี่จิ่นอวี๋