ตอน 465
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 465 สามีภรรยาพบกัน
ฮ่องเต้ทำหน้าราวกับต้องการจะตรัสว่า ‘กะไว้แล้วเชียว’!
จวงไทเฮายังคงปฏิเสธหน้าตาย “ข้าเปล่านะ มีตอนไหนที่ข้าออกไปเล่นไพ่ไม่ได้”
ฮ่องเต้ยังคงยืนกราน “เช่นนั้นแปลว่าเสด็จแม่ไม่อยากตื่นเช้าสินะ”
จวงไทเฮา ‘นี่เจ้าหัวดีแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!!!’
กิจวัตรตื่นเช้าของจวง
ตอน 466
บทที่ 466 ประหลาดใจ
ท้ายที่สุด องค์หญิงซิ่นหยางก็เดินไปขึ้นรถม้าสุดหรูหราของเขา
เซวียนผิงโหวเดินขึ้นรถม้าตาม พลางโยนแส้ให้ฉางจิ่ง “ขับดีๆ ล่ะ องค์หญิงไม่ชอบให้รถโคลงเคลง”
“ขอรับ” ฉางจิ่งรับแส้มาเสร็จ พอฟาดลงไปครั้งแรก รถม้าก็เกิดสั่นสะเทือนอย่างแรง!
เซวียนผิงโหว “...”
คู่สามีภรรยานั่งใน
ตอน 467
บทที่ 467 ความจริงถูกเปิดเผย (2)
ในความเป็นจริง เซวียนผิงโหวไม่ได้พาบ่าวหญิงคนนั้นมาที่นี่ แต่เป็นบ่าวหญิงที่มาด้วยตัวเอง
องค์หญิงยังจำประโยคแรกที่นางคนนั้นพูดกับตัวเองได้อย่างชัดเจน ‘ได้ยินมาว่าท่านเป็นองค์หญิง ขอข้าพำนักที่จวนของท่านได้ไหม’
นางเป็นสตรีที่มีกลิ่นอายความดิบเถื่อนชวนให้นึกถึงม