ตอน 463
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 345
ลงมือ
กู้เจียวกลับไปที่ตรอกปี้สุ่ย
ส่วนเสี่ยวจิ้งคงที่เลิกเรียนตั้งนานแล้ว เลยมายืนชะเง้อไปมาที่หน้าประตู
“เจียวเจียว!” พอเห็นกู้เจียวกลับมา เสี่ยวจิ้งคงก็รีบปรี่เข้าไปหา
“อืม” กู้เจียวจูงมือเจ้าตัวเล็กเข้าเรือน แล้วก็พบว่าเสี่ยวจิ้งคงกำลังทำท่าชะเง้อราวกับกำลังรอใครอีกคน
“รอพี่เ
ตอน 464
บทที่ 346
ล่องูออกจากถ้ำ
ฟ้าในเดือนเจ็ดมืดเร็วกว่าช่วงเดือนหกอย่างเห็นได้ชัด
พอฮ่องเต้เดินออกมาจากห้องทรงอักษรก็พบว่าเหลือแค่แสงรำไรสุดท้ายบนท้องฟ้า พอพระองค์เดินไปถึงที่ตำหนักฮว๋าชิง ก็พบว่าฟ้าได้มืดสนิทเป็นที่เรียบร้อย
แสงของดวงดาวเริ่มส่องสว่าง
ฮ่องเต้เดินเข้าไปในตำหนักฮว๋าชิง เหล่าขันทีแ
ตอน 465
บทที่ 347
แม่ลูกรวมใจ (1)
“ไม่เอา!”
“ไม่ฟัง!”
“ไม่ได้!”
“ข้ามศพข้าไปก่อนเถอะ!”
ณ ตำหนักเหรินโซ่ว กู้เจียวที่เพิ่งจะเสนอความคิดอะไรบางอย่างให้ฟังกลับถูกจวงไทเฮาปฏิเสธรัว จนกู้เจียวแทบจะหาจังหวะแย้งไม่ได้เลย
อย่างมากกู้เจียวก็ทำได้แค่ร้องอุทานเสียงประหลาดออกมา
เพราะตั้งแต่รู้จักท่านย่ามา