บทที่ 338

รักกัน (1)

เรื่องของจิ้งไท่เฟยนั้นเป็นที่เล่าลือใหญ่โต แค่เพียงวันเดียวทั่วทั้งวังหลวงก็รู้แล้วว่าจิ้งไท่เฟยโดนลอบทำร้ายถึงสองคราภายในวันเดียว

“พวกเจ้าว่า...เป็นฝีมือใคร”

มุมหนึ่งในวังหลวง บรรดานางกำนัลและขันทีกลุ่มหนึ่งมารวมตัวกันอยู่ แอบวิพากษ์วิจารณ์เรื่องจิ้งไท่เฟยกัน

“จะเป็นใค

บทที่ 338

รักกัน (2)

ไท่จื่อและไท่จื่อเฟยปลอมตัวมากันตามลำพัง ไม่ได้พาขันทีกับนางกำนัลมาด้วย มีเพียงยอดฝีมือของวังมาเป็นคนขับรถให้แค่คนเดียว

ไท่จื่อกับไท่จื่อเฟยดูเหมือนจะไม่คาดคิดเช่นกันว่าจะมาเจอเซียวลิ่วหลังกับกู้เจียวที่นี่

ไท่จื่อยามนี้เห็นเซียวลิ่วหลังก็จะคิดถึงโจทย์คำนวณหน้าเล่มเตอะขึ้น

บทที่ 339

หนูน้อยกู้ (1)

ไท่จื่อเฟยกำผ้าเช็ดหน้าแน่น

เซียวลิ่วหลังจ่ายเงินเสร็จก็พากู้เจียวกลับไป

แม้ตอนนี้สีหน้าท่าทางจะไม่เปลี่ยนไปแต่อย่างใด แต่เซียวลิ่วหลังกลับดูออกว่านางเมาแล้วจริงๆ

แค่...แสร้งทำเป็นเคร่งขรึม

เซียวลิ่วหลังจูงมือน้อยๆ ที่อ่อนนุ่มแต่ก็มีตุ่มด้านของนาง ก่อนสาวเท้าออกจาก