บทที่ 337

เล่นงานนาง (2)

จิ้งไท่เฟยก้มหน้าลง ชักมือกลับก่อนแย้มยิ้มขื่น “ข้า...สร้างปัญหาให้ฝ่าบาทใช่หรือไม่ หากจู่ๆ ข้าไม่กลับวังก็คงไม่เกิดเรื่องมากมายเพียงนี้หรอก”

ฮ่องเต้กุมมือนางไว้แน่น “เสด็จแม่อย่าพูดเช่นนี้! ท่านกลับวังมาเป็นเจตนาของเรา! มีคนทนเห็นท่านกลับวังไม่ได้ ใช้แผนถึงสองครั้งสองคร

บทที่ 338

รักกัน (1)

เรื่องของจิ้งไท่เฟยนั้นเป็นที่เล่าลือใหญ่โต แค่เพียงวันเดียวทั่วทั้งวังหลวงก็รู้แล้วว่าจิ้งไท่เฟยโดนลอบทำร้ายถึงสองคราภายในวันเดียว

“พวกเจ้าว่า...เป็นฝีมือใคร”

มุมหนึ่งในวังหลวง บรรดานางกำนัลและขันทีกลุ่มหนึ่งมารวมตัวกันอยู่ แอบวิพากษ์วิจารณ์เรื่องจิ้งไท่เฟยกัน

“จะเป็นใค

บทที่ 338

รักกัน (2)

ไท่จื่อและไท่จื่อเฟยปลอมตัวมากันตามลำพัง ไม่ได้พาขันทีกับนางกำนัลมาด้วย มีเพียงยอดฝีมือของวังมาเป็นคนขับรถให้แค่คนเดียว

ไท่จื่อกับไท่จื่อเฟยดูเหมือนจะไม่คาดคิดเช่นกันว่าจะมาเจอเซียวลิ่วหลังกับกู้เจียวที่นี่

ไท่จื่อยามนี้เห็นเซียวลิ่วหลังก็จะคิดถึงโจทย์คำนวณหน้าเล่มเตอะขึ้น