บทที่ 450 น้ำลดตอผุด

รุ่ยอ๋องเฟยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่วังบูรพา เหตุใดฮองเฮาถึงได้เรียกพบนาง

แถมยังเรียกนางไปพบที่ตำหนักบูรพา แต่ไม่ใช่ตำหนักคุนหนิงของฮองเฮา

แต่เผอิญว่ารุ่ยอ๋องเฟยนั้นไม่อยู่ที่จวน รุ่ยอ๋องเฟยเองก็ไม่ใช่คิดอันใดซับซ้อน จึงนั่งรถม้าที่ซูกงกงส่งมาไปยังตำหนักบูรพา

ยามรุ่ยอ๋อ

บทที่ 451 ไทเฮา

เรื่องของหนิงอ๋องนั้นร้ายแรงเป็นอย่างมาก นำมาซึ่งความอัปยศของราชวงศ์ ฮ่องเต้พยายามสุดกำลังเพื่อสยบข่าว ถึงขั้นใช้ทั้งไม้อ่อนและไม้แข็งกับหยวนถัง หวังว่าเขาจะปิดปากเงียบเรื่องนี้

หยวนถังรับปากไปอย่างนั้น เพราะเรารู้ดีว่าถึงอย่างไรฮ่องเต้ก็ไม่อาจบังคับเขาได้

เว้นเสียจะแต่ฆ่าหยวน

บทที่ 452 แม่สามีลูกสะใภ้

ฉินกงกงได้ยินคำพูด ในใจก็กระตุกวูบ “ไทเฮาทรงไม่ได้คิดจะ...”

ความว่าสละอำนาจสองพยางค์จ่ออยู่ที่ริมฝีปาก นิ่งอยู่นานก็พูดไม่ออก

จวงไทเฮารู้ว่าเขาจะพูดว่าอะไร อันที่จริงนางเคยคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังมาแล้ว แต่ก่อนที่นางจะชิงอำนาจราชสำนักมาอยู่ในมือ ไม่รู้ว่าเพื่อป้องกัน