บทที่ 452 แม่สามีลูกสะใภ้

ฉินกงกงได้ยินคำพูด ในใจก็กระตุกวูบ “ไทเฮาทรงไม่ได้คิดจะ...”

ความว่าสละอำนาจสองพยางค์จ่ออยู่ที่ริมฝีปาก นิ่งอยู่นานก็พูดไม่ออก

จวงไทเฮารู้ว่าเขาจะพูดว่าอะไร อันที่จริงนางเคยคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังมาแล้ว แต่ก่อนที่นางจะชิงอำนาจราชสำนักมาอยู่ในมือ ไม่รู้ว่าเพื่อป้องกัน

บทที่ 453 ที่มาที่ไปของหลงอี (2)

การตอบแทนของไท่จื่อเฟยนั้นมีค่ามาก

แต่นางต้องรักษาตำแหน่งไท่จื่อเฟยของนางไว้ให้ได้เสียก่อน

นางกำนัลทั้งสองไม่สนใจนาง

ไท่จื่อเฟยโมโหพลางกัดริมฝีปาก

ในขณะที่นางกำลังเค้นสมองหาวิธีอยู่นั้น จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนฟ้าหมุนแผ่นดินสะเทือน จึงคว้าแขนของนางกำลังไว้คนห

บทที่ 454 ความจริง

องครักษ์หลงอิ่งไม่มีทางลงมือกับคนที่ไม่มีวรยุทธ์ ทว่าหลงอีนั้น...เป็นองครักษ์หลงอิ่งปลอมที่ปะปนเข้ามา

หรืออีกนัยหนึ่งก็คือเขาไม่จำเป็นต้องทำตามกฎระเบียบของฮ่องเต้พระองค์ก่อนที่แต่งตั้งให้องครักษ์หลงอิ่ง

เหตุการณ์นี้สร้างความตกตะลึงไม่น้อย คนทั้งสวนหลวงไม่แม้แต่จะหลุดเสียงร้