ตอน 452
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
รักกัน (2)
ไท่จื่อและไท่จื่อเฟยปลอมตัวมากันตามลำพัง ไม่ได้พาขันทีกับนางกำนัลมาด้วย มีเพียงยอดฝีมือของวังมาเป็นคนขับรถให้แค่คนเดียว
ไท่จื่อกับไท่จื่อเฟยดูเหมือนจะไม่คาดคิดเช่นกันว่าจะมาเจอเซียวลิ่วหลังกับกู้เจียวที่นี่
ไท่จื่อยามนี้เห็นเซียวลิ่วหลังก็จะคิดถึงโจทย์คำนวณหน้าเล่มเตอะขึ้น
ตอน 453
หนูน้อยกู้ (1)
ไท่จื่อเฟยกำผ้าเช็ดหน้าแน่น
เซียวลิ่วหลังจ่ายเงินเสร็จก็พากู้เจียวกลับไป
แม้ตอนนี้สีหน้าท่าทางจะไม่เปลี่ยนไปแต่อย่างใด แต่เซียวลิ่วหลังกลับดูออกว่านางเมาแล้วจริงๆ
แค่...แสร้งทำเป็นเคร่งขรึม
เซียวลิ่วหลังจูงมือน้อยๆ ที่อ่อนนุ่มแต่ก็มีตุ่มด้านของนาง ก่อนสาวเท้าออกจาก
ตอน 454
หนูน้อยกู้ (2)
นางไปหาแม่นางเหยา แม่นางเหยาสบายดีทุกอย่าง แค่...ครรภ์ดิ้นแปลกประหลาดนัก
“เอาแต่นิ่งไม่ขยับเลย ข้ากลัวไปหมดว่า...” คำพูดไม่เป็นมงคลแม่นางเหยาไม่ได้เอ่ยออกมา
กู้เจียวหยิบหูฟังออกมาฟังหัวใจของเด็กน้อยในครรภ์ “ปกติดี วางใจได้”
แม่นางเหยากลุ้มอยู่ค่อนวันแล้วเอ่ยอย่างน้อย