บทที่ 443 เจียวเจียวลงมือ

ไท่จื่อเฟยโดนกู้เจียวเมินครั้งแล้วครั้งเล่า ต่อให้เป็นหุ่นดินก็เกิดโทสะขึ้นมาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนที่อยู่ในคฤหาสน์ขององค์หญิงซิ่นหยางแล้วอีกฝ่ายมาทำสงครามกับตนเลย ที่น่าโมโหกว่านั้นคืออีกฝ่ายรับปากองค์หญิงซิ่นหยางแล้วว่าจะไม่ป่าวประกาศเรื่องนี้ออกไป ภายหลังเพิ่งจะพบว่าที

บทที่ 444 ปฐมาจารย์การเล่นแกล้งคน (2)

“อีกอย่างหลินหลังก็ไม่มีทางหักหลังข้าด้วย” ไท่จื่อเอ่ย

เป็นอย่างหลังจริงๆ ด้วย

ไท่จื่อเอ๋ยไท่จื่อ ท่านมันตาบอดไม่พอ แถมยังโดนสวมเขาอีกด้วย

แผนเดิมคือไท่จื่อได้ยินเสียงเวินหลินหลัง สงสัยว่านางมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับชายนอกวัง แล้วกู้เจียวค่อยโยนหินบอก

บทที่ 445 แผนร้ายถูกเปิดโปง

หนิงอ๋องได้ยินก็ระแวดระวังขึ้นตามสัญชาตญาณ เพียงไม่นานเขาก็กำจัดการคาดเดานี้ไป “เจ้าวางยาข้าจริงๆ รึ แต่เกรงว่าเจ้าคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ ขนมเปี๊ยะของเจ้า ข้าไม่ได้กิน!”

กู้เจียวทอดถถอนใจอย่างช้าๆ “ไม่กินก็ถูกแล้ว อีกเดี๋ยวท่านก็รู้สึกไม่สบายแล้วล่ะ”

หนิงอ๋องขมวดคิ้ว