บทที่ 444 ปฐมาจารย์การเล่นแกล้งคน (2)

“อีกอย่างหลินหลังก็ไม่มีทางหักหลังข้าด้วย” ไท่จื่อเอ่ย

เป็นอย่างหลังจริงๆ ด้วย

ไท่จื่อเอ๋ยไท่จื่อ ท่านมันตาบอดไม่พอ แถมยังโดนสวมเขาอีกด้วย

แผนเดิมคือไท่จื่อได้ยินเสียงเวินหลินหลัง สงสัยว่านางมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับชายนอกวัง แล้วกู้เจียวค่อยโยนหินบอก

บทที่ 445 แผนร้ายถูกเปิดโปง

หนิงอ๋องได้ยินก็ระแวดระวังขึ้นตามสัญชาตญาณ เพียงไม่นานเขาก็กำจัดการคาดเดานี้ไป “เจ้าวางยาข้าจริงๆ รึ แต่เกรงว่าเจ้าคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ ขนมเปี๊ยะของเจ้า ข้าไม่ได้กิน!”

กู้เจียวทอดถถอนใจอย่างช้าๆ “ไม่กินก็ถูกแล้ว อีกเดี๋ยวท่านก็รู้สึกไม่สบายแล้วล่ะ”

หนิงอ๋องขมวดคิ้ว

บทที่ 446 โทสะของไท่จื่อ

ไท่จื่อเฟยดวงหน้างามถอดสี!

เป็นแบบนี้ได้อย่างไร

ไม่ใช่เซียวลิ่วหลังหรอกรึ

ไม่สิ ต้องบอกว่าไม่ใช่อาเหิงหรอกรึ

กลายเป็นหนิงอ๋องไปได้อย่างไร!

ปฏิกิริยาแรกของเขาคือจ้องชายชู้บนเตียงเขม็ง ดวงตาไท่จื่ฉายแววเย็นชากว่าเดิม!

ลำคอไท่จื่อมีกลิ่นคาวเฝื่อนพลุ่งพล่านขึ้