บทที่ 442 เติบโต

กู้เจียวกลับมาถึงตรอกปี้สุ่ย องครักษ์ลับของกู้เหยี่ยนบอกนางว่าวันนี้มีคนมาป้วนเปี้ยน เป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง คาดว่าน่าจะเป็นองครักษ์ลับเช่นกัน เดินกลับไปกลับมาในตรอกอยู่พักใหญ่ เพื่อจับตาดูบ้านพวกเราเอาไว้เป็นหลัก

“เป็นคนของท่านชายหมิงเย่ว์อะไรนั่นอีกหรือไม่” กู้เจียวถาม

ท่านชายหมิง

บทที่ 443 เจียวเจียวลงมือ

ไท่จื่อเฟยโดนกู้เจียวเมินครั้งแล้วครั้งเล่า ต่อให้เป็นหุ่นดินก็เกิดโทสะขึ้นมาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนที่อยู่ในคฤหาสน์ขององค์หญิงซิ่นหยางแล้วอีกฝ่ายมาทำสงครามกับตนเลย ที่น่าโมโหกว่านั้นคืออีกฝ่ายรับปากองค์หญิงซิ่นหยางแล้วว่าจะไม่ป่าวประกาศเรื่องนี้ออกไป ภายหลังเพิ่งจะพบว่าที

บทที่ 444 ปฐมาจารย์การเล่นแกล้งคน (2)

“อีกอย่างหลินหลังก็ไม่มีทางหักหลังข้าด้วย” ไท่จื่อเอ่ย

เป็นอย่างหลังจริงๆ ด้วย

ไท่จื่อเอ๋ยไท่จื่อ ท่านมันตาบอดไม่พอ แถมยังโดนสวมเขาอีกด้วย

แผนเดิมคือไท่จื่อได้ยินเสียงเวินหลินหลัง สงสัยว่านางมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับชายนอกวัง แล้วกู้เจียวค่อยโยนหินบอก