บทที่ 329

สมรสพระราชทาน (2)

ข่าวคราวลือไปจนถึงจวนติ้งอันโหวโดยไม่ถึงวัน ทางจวนติ้งอันโหวนั้น ท่านโหวได้รับคำสั่งคุมการสร้างคฤหาสน์ของจวงไทเฮา ในที่สุดก็ได้รับการพักผ่อนของตัวเองเป็นครั้งแรก

หมู่นี้เขาเฝ้าอยู่แต่สถานที่ก่อสร้างตลอด คุมการก่อสร้างทั้งวันทั้งคืน ตากแดดจนหนังลอกไปชั้นหนึ่งแล้ว ซ้ำย

บทที่ 330

ลูกดิ้น (1)

กู้เจียวใช้ใบหน้าเป็นบัตรผ่านแทนป้ายผ่านประตูเข้าตำหนักเหรินโซ่วเสียด้วยซ้ำ ยอดฝีมือของตำหนักเหรินโซ่วและข้าหลวงในตำหนักล้วนแต่รู้จักนาง รู้ว่านางคือแก้วตาดวงใจของจวงไทเฮา ไม่มีใครกล้าขัดขวางนาง

ต่อให้จวงไทเฮาจะรับสั่งแล้วว่าบ่ายนี้จะไม่พบผู้ใดทั้งสิ้น

ทว่าจวงกุ้ยเฟยไม่ใช

บทที่ 330

ลูกดิ้น (2)

น้ำเสียงอ่อนแรงดังขึ้นเหนือศีรษะของฉินกงกง ฉินกงกงเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นใบหน้าดวงน้อยของกู้เจียวที่ดำมะเมี่ยมเพราะแรงระเบิด ผมเผ้ายุ่งเหยิง ท่อนแขนท่อนขาห้อยตกลงมา ราวกับตุ๊กตาไร้วิญญาณที่ถูกแขวนอยู่บนกิ่งไม้สูง

ริมฝีปากน้อยของกู้เจียวเผยออ้า พ่นเขม่าควันดำออกมา

ฉินกงกง “.