บทที่ 435 ตัวตน

องค์หญิงซิ่นหยางไม่ได้ยื่นมันให้เขาโดยตรง แต่หันไปทางเตาแล้ววางมันไว้บนนั้น

เซียวลิ่วหลังไม่รู้ว่านางจะตื่นเร็วขนาดนั้น ซ้ำยังตรงมาที่ห้องครัวเลย แม้แต่ตัวองค์หญิงเองก็ไม่รู้ว่าจะมาโผล่ที่นี่เช่นกัน

แล้วทั้งสองก็ได้เจอกัน

ไม่ใช่แค่แผ่นหลัง ไม่ใช่แค่เงา และไม่ใช่ใบหน้าที่หลับใหล

บทที่ 436 สารภาพ

เมื่อครั้งที่องค์หญิงตัดสินใจรับเลี้ยงเขา ตอนนั้นเขายังเป็นทารกน้อยในห่อผ้า ย่อมไม่รู้เรื่องอะไร ซึ่งนางได้เล่าให้เขาฟังอีกทีในภายหลัง

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง” กู้เจียวเอ่ย “แล้ว เซวียนผิงโหวรู้เรื่องนี้หรือไม่”

เซียวลิ่วหลังเหม่ออยู่พักหนึ่งก่อนตอบ “รู้สิ ก็ตั้งแต่ตอนนั้นองค์

บทที่ 437 หาเรื่อง

ภายในหัวใจของเขารู้สึกราวกับถูกบีบอัดอย่างรุนแรง เขามองนางด้วยสีหน้าที่ซับซ้อนด้วยความไม่เชื่อ

เหตุใด

ต้องทำดีกับเขา

เขาไม่คู่ควรกับสิ่งนี้

กู้เจียวยังคงตัดฟืนแล้วเอ่ย “ข้าต้มน้ำร้อนแล้ว เจ้าไปล้างตัวและนอนเถอะ เดี๋ยวข้าจะทำให้เสร็จเร็วๆ ”

ทันทีที่พูดจบ กู้เจียววางเลื่อย