บทที่ 329

สมรสพระราชทาน (1)

จิ้งไท่เฟยส่ายหน้าอย่างอ่อนแรง “เอาละ ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว ควรกลับได้แล้ว ต่อไปนี้ฝ่าบาทอย่าเอะอะอะไรก็รับข้าเข้าวังอีกล่ะ มันผิดธรรมเนียม ในเมื่อข้าออกบวชแล้วก็ต้องอยู่ที่สำนักชีตลอดชีวิต ใช้ชีวิตอย่างสันโดษกับพุทธศาสนา”

ฮ่องเต้เอ่ย “เสด็จแม่จะไหว้พระ อยู่ที่ไหนก็เหมือ

บทที่ 329

สมรสพระราชทาน (2)

ข่าวคราวลือไปจนถึงจวนติ้งอันโหวโดยไม่ถึงวัน ทางจวนติ้งอันโหวนั้น ท่านโหวได้รับคำสั่งคุมการสร้างคฤหาสน์ของจวงไทเฮา ในที่สุดก็ได้รับการพักผ่อนของตัวเองเป็นครั้งแรก

หมู่นี้เขาเฝ้าอยู่แต่สถานที่ก่อสร้างตลอด คุมการก่อสร้างทั้งวันทั้งคืน ตากแดดจนหนังลอกไปชั้นหนึ่งแล้ว ซ้ำย

บทที่ 330

ลูกดิ้น (1)

กู้เจียวใช้ใบหน้าเป็นบัตรผ่านแทนป้ายผ่านประตูเข้าตำหนักเหรินโซ่วเสียด้วยซ้ำ ยอดฝีมือของตำหนักเหรินโซ่วและข้าหลวงในตำหนักล้วนแต่รู้จักนาง รู้ว่านางคือแก้วตาดวงใจของจวงไทเฮา ไม่มีใครกล้าขัดขวางนาง

ต่อให้จวงไทเฮาจะรับสั่งแล้วว่าบ่ายนี้จะไม่พบผู้ใดทั้งสิ้น

ทว่าจวงกุ้ยเฟยไม่ใช