บทที่ 434 ในที่สุดก็ได้เจอกัน

“โยมรึ เจ้าเป็นเณรอย่างนั้นหรือ” องค์หญิงซิ่นหยางมองจิ้งคงด้วยแววตาสงสัย

“อื้อ...เมื่อก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว!” จิ้งคงเอ่ยตอบพลางส่ายหัว

“เช่นนั้นก็ไม่ต้องเรียกว่าโยมแล้วสิ” องค์หญิงเอ่ยทัก

จิ้งคง “อ้อ”

สีหน้าที่แสดงออกอย่างคุ้นเคยทำให้องค์หญิงถึงกับนิ่งอ

บทที่ 435 ตัวตน

องค์หญิงซิ่นหยางไม่ได้ยื่นมันให้เขาโดยตรง แต่หันไปทางเตาแล้ววางมันไว้บนนั้น

เซียวลิ่วหลังไม่รู้ว่านางจะตื่นเร็วขนาดนั้น ซ้ำยังตรงมาที่ห้องครัวเลย แม้แต่ตัวองค์หญิงเองก็ไม่รู้ว่าจะมาโผล่ที่นี่เช่นกัน

แล้วทั้งสองก็ได้เจอกัน

ไม่ใช่แค่แผ่นหลัง ไม่ใช่แค่เงา และไม่ใช่ใบหน้าที่หลับใหล

บทที่ 436 สารภาพ

เมื่อครั้งที่องค์หญิงตัดสินใจรับเลี้ยงเขา ตอนนั้นเขายังเป็นทารกน้อยในห่อผ้า ย่อมไม่รู้เรื่องอะไร ซึ่งนางได้เล่าให้เขาฟังอีกทีในภายหลัง

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง” กู้เจียวเอ่ย “แล้ว เซวียนผิงโหวรู้เรื่องนี้หรือไม่”

เซียวลิ่วหลังเหม่ออยู่พักหนึ่งก่อนตอบ “รู้สิ ก็ตั้งแต่ตอนนั้นองค์