บทที่ 328

ชิงความโปรดปราน (1)

ยามโหย่ว กั๋วจื่อเจียนกับสำนักบัณฑิตชิงเหอก็เลิกเรียน

กู้เสี่ยวซุ่นไปเรียนงานฝีมือกับอาจารย์หลู่และหนานเซียง กู้เหยี่ยนอ้างว่าไม่สบายเพื่อลาหยุด

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ไม่สบายจริงๆ อยู่แล้ว เขาจงใจลาหยุดเพื่อดำเนินการตามแผนการที่ร่วมมือกับพันธมิตรอย่างเสี่ยวจิ้งคงเพื่

บทที่ 328

ชิงความโปรดปราน (2)

ทั้งสองไปตำหนักเหรินโซ่ว

จวงไทเฮาทรมานไม่ไหวแล้ว ลำคอมีก้างคาอยู่ พอกลืนก็เจ็บใจจะขาด ร่างกายไทเฮาเป็นเรื่องใหญ่ พวกหมอหลวงไม่กล้าบุ่มบ่ามเอาสิ่งของง้างปากไทเฮา

โชคดีที่กู้เจียวมา หมอหลวงทุกคนต่างรู้สึกว่าตัวเองได้วางภาระหนักอึ้งลงแล้ว

กู้เจียวเปิดกล่องยาใบน้อย

บทที่ 329

สมรสพระราชทาน (1)

จิ้งไท่เฟยส่ายหน้าอย่างอ่อนแรง “เอาละ ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว ควรกลับได้แล้ว ต่อไปนี้ฝ่าบาทอย่าเอะอะอะไรก็รับข้าเข้าวังอีกล่ะ มันผิดธรรมเนียม ในเมื่อข้าออกบวชแล้วก็ต้องอยู่ที่สำนักชีตลอดชีวิต ใช้ชีวิตอย่างสันโดษกับพุทธศาสนา”

ฮ่องเต้เอ่ย “เสด็จแม่จะไหว้พระ อยู่ที่ไหนก็เหมือ