บทที่ 327

สู่ขอ (2)

ท่านเหล่าโหวจึงรีบเข้าวัง แต่กลับได้ยินว่าฮ่องเต้ออกจากวังไปแล้ว และพาเหอกงกงออกไปด้วย

“ไม่ทราบว่าฝ่าบาทจะกลับมาเมื่อใดรึ” ท่านเหล่าโหวถามเว่ยกงกงตรงหน้าประตูหลักของตำหนัก

เว่ยกงกงเอ่ย “ข้าไม่ทราบ ท่านเหล่าโหวมีธุระด่วนจะเข้าเฝ้าฝ่าบาทหรือ”

จะว่าด่วนก็ด่วน ท่านเหล่าโหวกัง

บทที่ 328

ชิงความโปรดปราน (1)

ยามโหย่ว กั๋วจื่อเจียนกับสำนักบัณฑิตชิงเหอก็เลิกเรียน

กู้เสี่ยวซุ่นไปเรียนงานฝีมือกับอาจารย์หลู่และหนานเซียง กู้เหยี่ยนอ้างว่าไม่สบายเพื่อลาหยุด

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ไม่สบายจริงๆ อยู่แล้ว เขาจงใจลาหยุดเพื่อดำเนินการตามแผนการที่ร่วมมือกับพันธมิตรอย่างเสี่ยวจิ้งคงเพื่

บทที่ 328

ชิงความโปรดปราน (2)

ทั้งสองไปตำหนักเหรินโซ่ว

จวงไทเฮาทรมานไม่ไหวแล้ว ลำคอมีก้างคาอยู่ พอกลืนก็เจ็บใจจะขาด ร่างกายไทเฮาเป็นเรื่องใหญ่ พวกหมอหลวงไม่กล้าบุ่มบ่ามเอาสิ่งของง้างปากไทเฮา

โชคดีที่กู้เจียวมา หมอหลวงทุกคนต่างรู้สึกว่าตัวเองได้วางภาระหนักอึ้งลงแล้ว

กู้เจียวเปิดกล่องยาใบน้อย