บทที่ 327

สู่ขอ (1)

กู้ฉังชิงกลับไปยังจวนติ้งอันโหว

กู้เฉิงเฟิงกับกู้เฉิงหลินไปเก็บผลไม้ที่หลังเขา เขาจึงตรงไปที่ห้องของตัวเอง

เขานั่งลงข้างเตียง

เมื่อไม่มีคนนอกอยู่ ในที่สุดใบหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งหมื่นปีก็แสดงสีหน้าออกมา เขาขมวดคิ้วพลางคลายเสื้อออก

บนลำคอ ลาดไหล่ หลังมือหรือแม้กระทั่งข้อมื

บทที่ 327

สู่ขอ (2)

ท่านเหล่าโหวจึงรีบเข้าวัง แต่กลับได้ยินว่าฮ่องเต้ออกจากวังไปแล้ว และพาเหอกงกงออกไปด้วย

“ไม่ทราบว่าฝ่าบาทจะกลับมาเมื่อใดรึ” ท่านเหล่าโหวถามเว่ยกงกงตรงหน้าประตูหลักของตำหนัก

เว่ยกงกงเอ่ย “ข้าไม่ทราบ ท่านเหล่าโหวมีธุระด่วนจะเข้าเฝ้าฝ่าบาทหรือ”

จะว่าด่วนก็ด่วน ท่านเหล่าโหวกัง

บทที่ 328

ชิงความโปรดปราน (1)

ยามโหย่ว กั๋วจื่อเจียนกับสำนักบัณฑิตชิงเหอก็เลิกเรียน

กู้เสี่ยวซุ่นไปเรียนงานฝีมือกับอาจารย์หลู่และหนานเซียง กู้เหยี่ยนอ้างว่าไม่สบายเพื่อลาหยุด

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ไม่สบายจริงๆ อยู่แล้ว เขาจงใจลาหยุดเพื่อดำเนินการตามแผนการที่ร่วมมือกับพันธมิตรอย่างเสี่ยวจิ้งคงเพื่