บทที่ 326

ชอบ (2)

อันจวิ้นอ๋องหัวเราะเย้ยหยัน “นางไม่มีสิทธิ์แต่งกับข้าแล้วใครมีล่ะ”

ไม่มีใครมีสิทธิ์ทั้งนั้น พี่ชายเป็นบุรุษที่ดีที่สุดและเก่งกาจที่สุดในโลก พวกนางไม่คู่ควรกับพี่ชายสักคน!

ทว่าคำพูดในใจเหล่านี้จวงเย่ว์ซีไม่กล้าเอ่ยออกไป

นางสัมผัสได้ว่าพี่ชายโกรธจริงๆ บางทีพี่ชายอาจจะไม่ต้องก

บทที่ 327

สู่ขอ (1)

กู้ฉังชิงกลับไปยังจวนติ้งอันโหว

กู้เฉิงเฟิงกับกู้เฉิงหลินไปเก็บผลไม้ที่หลังเขา เขาจึงตรงไปที่ห้องของตัวเอง

เขานั่งลงข้างเตียง

เมื่อไม่มีคนนอกอยู่ ในที่สุดใบหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งหมื่นปีก็แสดงสีหน้าออกมา เขาขมวดคิ้วพลางคลายเสื้อออก

บนลำคอ ลาดไหล่ หลังมือหรือแม้กระทั่งข้อมื

บทที่ 327

สู่ขอ (2)

ท่านเหล่าโหวจึงรีบเข้าวัง แต่กลับได้ยินว่าฮ่องเต้ออกจากวังไปแล้ว และพาเหอกงกงออกไปด้วย

“ไม่ทราบว่าฝ่าบาทจะกลับมาเมื่อใดรึ” ท่านเหล่าโหวถามเว่ยกงกงตรงหน้าประตูหลักของตำหนัก

เว่ยกงกงเอ่ย “ข้าไม่ทราบ ท่านเหล่าโหวมีธุระด่วนจะเข้าเฝ้าฝ่าบาทหรือ”

จะว่าด่วนก็ด่วน ท่านเหล่าโหวกัง