บทที่ 428 ท่านโหวน้อย (2)

หลังจากเวลาครึ่งชั่วยามผ่านไป ทุกอย่างก็เสร็จสิ้น

เซียวลิ่วหลังนอนแน่นิ่งให้น้ำเกลืออยู่บนเตียง

อวี้จิ่นเดินเข้ามาในห้องพร้อมกะละมังน้ำร้อน นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นถุงน้ำเกลือ เลยขอหยุดจ้องมันให้นานหน่อย

“ขอบใจท่านมาก” กู้เจียวหยิบกะละมังมาแล้วเช็ดหน้าเช็ดมือให้เซีย

บทที่ 429 แม่ลูก

น้ำเสียงของเขาราวกับเป็นเสียงที่อ่อนโยนที่สุดในโลก แววตาของเขาเต็มไปด้วยความลึกซึ้ง กระนั้น ไท่จื่อเฟยยังคงสัมผัสได้ถึงความเย็นชา

ร่างของนางพลันแข็งทื่อ และไม่สามารถตอบโต้อะไรได้

หนิงอ๋องลูบแก้มของนางและพูดด้วยเสียงต่ำ “หลินหลังเอ๋ย ตั้งแต่วันที่เจ้าและข้าร่วมมือกันฆ่าเซียงเหิง

บทที่ 430 เอาชนะไท่จื่อเฟย

นางจำเขาได้

เขาคือองครักษ์ที่ยอมมอบเห็ดหลินจือพันปีให้กู้เจียวแต่ไม่ยอมมอบให้ตนนี่เอง

จนถึงบัดนี้ นางยังคงจำความรู้สึกอับอายขายหน้าในตอนนั้นได้อยู่

บ่าวที่ไม่เชื่อฟังนาย ถ้าเป็นที่ตำหนักป่านนี้คงถูกเฉดหัวไล่ออกไปนานแล้ว

ไท่จื่อเฟยยังคงพยายามตีหน้าญาติดีเอาไว้ “โปรด