บทที่ 324

คืบหน้า (2)

กู้เจียวเดินผ่านลานด้านหน้าเรือนเข้าไปยังห้องโถง จังหวะที่นางกำลังจะเดินไปห้องฝั่งตะวันตก ก็เหลือบไปเห็นว่าประตูห้องหนังสือเปิดแง้มไว้ ภายในจุดตะเกียงน้ำมันดวงหนึ่ง เซียวลิ่วหลังกำลังอ่านหนังสืออย่างขะมักเขม้นใต้แสงไฟนั้น

ปกติแล้วประตูห้องหนังสือไม่เคยเปิดแง้มไว้ ยิ่งยามที่

บทที่ 325

ตบหน้า (1)

เมืองหลวงเริ่มเข้าสู่กลางฤดูร้อนแล้ว เช้าตรู่มาก็ร้อนอบอ้าวทันที

วันนี้กั๋วจื่อเจียนกับสำนักบัณฑิตชิงเหอมีการเรียนการสอน เสี่ยวจิ้งคงกับกู้เสี่ยวซุ่นจึงตื่นกันแต่เช้าตรู่ กู้เหยี่ยนยังคงนอนหลับอุตุอยู่บนเตียงเหมือนเคย

เขาชินกับการนอนตื่นสายเสียแล้วไปแล้ว ยิ่งตอนตื่นก็ยิ่ง

บทที่ 325

ตบหน้า (2)

ราชครูจวงกลับไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ เขาปล่อยม่านลง ให้รถม้าเคลื่อนตัวไปอย่างเย็นชา

ราชครูจวงโมโหเซียวลิ่วหลังมาก ด้วยเหตุนี้พอกลับไปถึงจวนแล้วโทสะก็ยังไม่คลายลงสักนิด

“นายท่าน” ผู้ดูแลยกกาน้ำชามาให้ เขาทราบเรื่องราวจากคนขับรถแล้ว จึงปลอบ “ท่านระงับโทสะด้วย ท่านต่างหากที่เป็นญาต