บทที่ 424 แพะ (2)

เวินหยางเห็นสีหน้าไท่จื่อค่อยๆ เย็นชาขึ้นเรื่อยๆ จึงตัวสั่นเทา จู่ๆ ก็ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน นึกไม่ถึงว่าจะดิ้นหลุดจากการจับกุมของคนรับใช้ โผไปกอดขาไท่จื่อไว้ “ขะ ขะ ข้าเลอะเลือนไป ดื่มสุราไปนิดหน่อย...ปากจึงไม่มีหูรูด ไท่จื่อโปรดอภัยให้ข้าสักครั้ง ข้าไม่กล้าทำอีกแล้ว! ข้าเป

บทที่ 425 ตบหน้า (2)

“หนิงอ๋องไปทำอะไรเจ้าไว้รึ” กู้เฉิงเฟิงรู้จักกู้เจียวดี นางไม่ใช่คนที่ขโมยของเพราะเรื่องเงินแน่ๆ

“รีบไปหาเร็วสิว่าเขาซ่อนทองไว้ที่ไหน” กู้เจียวเอ่ย

กู้เฉิงเฟิงนึกในใจ เปลี่ยนเรื่องเร็วขนาดนี้จะดีหรือ

หนิงอ๋องเป็นองค์ชายที่ร่ำรวย กู้เฉิงเฟิงใช้เวลาไม่นานก็เจอเข้ากับที่เ

บทที่ 426 ลงมือ (2)

ทว่ากู้เจียวสามารถจดจำลักษณะของพวกโจรไว้ได้แล้ว ทุกคนจะถือดาบที่มีตราอยู่ในมือ ราวกับมาจากสำนักใดสำนักหนึ่ง

กู้เจียวถามเซียวลิ่วหลังแล้วว่าเขาไม่เคยไปมีเรื่องกับคนพวกนี้ ดังนั้นความเป็นไปได้อย่างเดียวคือคนพวกนั้นถูกจ้างวานมาอีกที

กู้เจียวตัดสินใจไปหากู้เฉิงเฟิงและถามว่าสัญล