บทที่ 314

เจียวเจียวอันธพาล (2)

ก่อนที่ทั้งสองจะขึ้นรถ หนิงอ๋องได้ส่งองครักษ์นายหนึ่งไปแจ้งรุ่ยอ๋องที่วังหลวงแล้ว รุ่ยอ๋องมาจึงรออยู่หน้าจวนอย่างร้อนใจ

เห็นกู้เจียวอุ้มคนลงมา เขาก็สาวเท้าไปหาราวกับลูกธนู รับรุ่ยอ๋องเฟยจากอ้อมอกกู้เจียว

เขามองไปยังรุ่ยอ๋องเฟย ไม่ว่าอย่างไรก็ปิดความกังวลแววตาไม่

บทที่ 315

ความจริง

เซียวลิ่วหลังรู้จักกู้เจียวมานานขนาดนี้ ตั้งแต่กู้เจียวไม่ปัญญาอ่อน นางก็ไม่เคยมีสภาพอเนจอนาถขนาดนี้มาก่อนเลย

เขาแค่แตะต้องยาทาแผลของนางเท่านั้น จู่ๆ นางก็โวยวายขึ้นมา ไม่เพียงแต่แย่งยาทาแผลลื่นๆ ห่อเล็กๆ ที่เขาฉีกออกเท่านั้น ยังโผไปทับยาทาแผลเต็มเตียงเหมือนเสี่ยวปาปกหวงอาหารด

บทที่ 316

รุมรักเจียวเจียว (1)

ตอนกลางคืนเซียวลิ่วหลังนอนหลับไม่สนิท วันรุ่งขึ้นจึงตื่นสายกว่าเดิมหนึ่งเค่อ

เพียงแค่หนึ่งเค่อเท่านั้นก็ถูกฟ้องว่ากู้เจียวออกจากบ้านไปแล้ว

กู้เจียวไปเยี่ยมท่านย่า

เหมือนกับฮ่องเต้ที่เห็นจวงไทเฮาประชวรก็นึกถึงจิ้งไท่เฟยขึ้นมาว่าจะร่างกายแข็งแรงดีหรือไม่ กู้เจียว