บทที่ 314

เจียวเจียวอันธพาล (1)

มือสังหารคลุมหน้าคนหนึ่งชักดาบออกมา ทว่าทันทีที่เข้าใกล้รถม้าก็ถูกลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งมาปัก

เขาชนเข้ากับต้นไม้เข้าอย่างจัง ก่อนจะล้มลงกับพื้นอย่างอเนจอนาถ หัวสมองมึนงงแล้วหมดสติไป

คนขับรถถูกธนูยิงเข้า ล้มลงไปตั้งแต่แรกแล้ว

ม้าตื่นตกใจจึงวิ่งไปข้างหน้าโดยไม่สนใจท

บทที่ 314

เจียวเจียวอันธพาล (2)

ก่อนที่ทั้งสองจะขึ้นรถ หนิงอ๋องได้ส่งองครักษ์นายหนึ่งไปแจ้งรุ่ยอ๋องที่วังหลวงแล้ว รุ่ยอ๋องมาจึงรออยู่หน้าจวนอย่างร้อนใจ

เห็นกู้เจียวอุ้มคนลงมา เขาก็สาวเท้าไปหาราวกับลูกธนู รับรุ่ยอ๋องเฟยจากอ้อมอกกู้เจียว

เขามองไปยังรุ่ยอ๋องเฟย ไม่ว่าอย่างไรก็ปิดความกังวลแววตาไม่

บทที่ 315

ความจริง

เซียวลิ่วหลังรู้จักกู้เจียวมานานขนาดนี้ ตั้งแต่กู้เจียวไม่ปัญญาอ่อน นางก็ไม่เคยมีสภาพอเนจอนาถขนาดนี้มาก่อนเลย

เขาแค่แตะต้องยาทาแผลของนางเท่านั้น จู่ๆ นางก็โวยวายขึ้นมา ไม่เพียงแต่แย่งยาทาแผลลื่นๆ ห่อเล็กๆ ที่เขาฉีกออกเท่านั้น ยังโผไปทับยาทาแผลเต็มเตียงเหมือนเสี่ยวปาปกหวงอาหารด