บทที่ 313

โดนลอบสังหาร

เพราะอากาศร้อนอบอ้าว คุณหนูจำนวนไม่น้อยในสำนักบัณฑิตสตรีจึงเป็นไข้แดดติดต่อกันหลายวัน กู้เจียวจึงยุ่งเสียจนเท้าไม่ติดพื้น ไม่ได้เข้าวังไปเยี่ยมท่านย่ามาหลายวันแล้ว จึงยังไม่รู้เรื่องที่ท่านย่าล้มป่วย

“...ใช่ ไม่ต้องกินยา ดื่มน้ำแช่อวี๋ซิงเฉ่าก็พอ ผักคาวทองน่ะ ที่บ้านมีหรือ

บทที่ 314

เจียวเจียวอันธพาล (1)

มือสังหารคลุมหน้าคนหนึ่งชักดาบออกมา ทว่าทันทีที่เข้าใกล้รถม้าก็ถูกลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งมาปัก

เขาชนเข้ากับต้นไม้เข้าอย่างจัง ก่อนจะล้มลงกับพื้นอย่างอเนจอนาถ หัวสมองมึนงงแล้วหมดสติไป

คนขับรถถูกธนูยิงเข้า ล้มลงไปตั้งแต่แรกแล้ว

ม้าตื่นตกใจจึงวิ่งไปข้างหน้าโดยไม่สนใจท

บทที่ 314

เจียวเจียวอันธพาล (2)

ก่อนที่ทั้งสองจะขึ้นรถ หนิงอ๋องได้ส่งองครักษ์นายหนึ่งไปแจ้งรุ่ยอ๋องที่วังหลวงแล้ว รุ่ยอ๋องมาจึงรออยู่หน้าจวนอย่างร้อนใจ

เห็นกู้เจียวอุ้มคนลงมา เขาก็สาวเท้าไปหาราวกับลูกธนู รับรุ่ยอ๋องเฟยจากอ้อมอกกู้เจียว

เขามองไปยังรุ่ยอ๋องเฟย ไม่ว่าอย่างไรก็ปิดความกังวลแววตาไม่