บทที่ 408 มาหาถึงที่ (2)

เสี่ยวซานจื่อขับรถอยู่บนถนนอันเงียบงันด้วยความรู้สึกราวกับปลดวางภาระอันหนักอึ้งลงแล้ว

ในที่สุดก็เจอแม่นางกู้แล้ว เขาไม่ต้องอกสั่นขวัญแขวนแล้ว

ยังคงเป็นท่านพี่เซียวที่เก่งกาจ ไม่ทันไรก็เดาได้แล้วว่าแม่นางกู้ไปที่ถนนจูเชวี่ย

จะว่าไปแล้ว เขาเดาได้อย่างไรกัน

ความสงสั

บทที่ 409 เปิดโปง

คนนอกไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์อันดีระหว่างกันของหนิงจื้อหย่วนกับเซียวลิ่วหลัง คนขับรถอย่างอู๋เหล่าเอ้อร์ก็บังเอิญเห็นเข้าหลายครั้งจึงได้รู้ว่าหนิงจื้อหย่วนกับเซียวลิ่วหลังสนิทสนมกันมาก

เขาไม่ใช่คนปากเปราะ จึงไม่ได้ป่าวประกาศไปทั่ว

ทว่ายามนี้เกิดเรื่องขึ้นกับหนิงจื้อหย่วนแล้ว อ

บทที่ 410 แม่ลูกพานพบ

บริเวณที่มีเสียงร้องตกใจของสตรีลอยมานั้น มีรังสีของยอดฝีมือแผ่นซ่านออกมาอย่างชัดเจน กู้เจียวปิดปากของรุ่ยอ๋องเฟย สื่อสารกับนางด้วยแววตา

รุ่ยอ๋องเฟยตาโตพลางพยักหน้าหงึกหงัก

บริเวณที่พวกนางอยู่กันเป็นถนนสายเล็กๆ ระหว่างตำหนักเหรินโซ่วกับตำหนักคุนหนิง ทิวทัศน์รอบด้านงดงาม มี