บทที่ 391 เรื่องราวที่พบพาน (2)

ไท่จื่อผู้นี้แตกต่างจากตอนที่เขาใช้ตัวตนของไท่จื่อมาทำราชกิจในหมู่ชาวบ้านนัก ต่อหน้าปวงชนเขาห่วงภาพลักษณ์ของตัวเองมาก ไม่วางมาดพร่ำเพรื่อ ทว่ายามนี้ปิดบังตัวตนไว้อยู่ จึงไม่ต้องปิดบังธาตุแท้จริงๆ ของตัวเองอีก

กู้เจียวหยักยกมุมปากนิ่งๆ นางหยิบดินสอถ่านออกมาเขียนลงสมุ

บทที่ 392 ออกโรงเอง

“ทารกหญิงอย่างนั้นรึ” ความคิดที่แวบเข้ามาในหัวขอองกู้เจียวก็คือองค์หญิงหนิงอันของจิ้งไท่เฟย แต่ครั้งนี้นางเองก็เดาไม่ถูกว่าเด็กคนนั้นจะใช่ลูกของท่านย่าหรือไม่ ในเมื่อองค์หญิงหนิงอันมีพระชนมายุน้อยกว่าฝ่าบาทเพียงไม่กี่พรรษาเท่านั้น

ครั้งนี้ กลายเป็นฝ่ายฉินกงกงที่เอ่ยถึงองค์หญิง

บทที่ 393 ใจเต้น (2)

แม่นางเหยาโกรธจัดจนถึงขีดสุด โชคยังดีที่ช่วงนี้นางมีกู้เจียวคอยดูแลสุขภาพของนางเป็นอย่างดี ไม่เช่นนั้นจะต้อองกระทบครรภ์ของนางอย่างแน่นอน “ข้าไม่สนหรอกนะว่าฟังข่าวลือบ้าๆ นี้มาจากที่แห่งใด แต่ข้าจะบอกให้ชัดเจนตรงนี้เลยนะว่าลูกเขยของข้าเขาสอบเข้ากั๋วจื่อเจียนได้ด้วยตนเอง! เขาคือบั