บทที่ 304

ไทเฮาเอาใจ (1)

องค์ชายในวังหลวงที่ถึงวัยอันควรแล้วต้องไปเรียนที่ห้องหนังสือทุกวัน ห้องหนังสือในราชวงศ์นี้ตั้งอยู่กลางตำหนักปีกข้างแห่งหนึ่งของตำหนักจินหลวน

ที่แคว้นเจามีเพียงขุนนางใหญ่ขั้นสามขึ้นไปจึงจะมีสิทธิเข้าร่วมประชุมเช้าที่ตำหนักจินหลวนได้ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นโอกาสที่ขุนนางที่ต่ำก

บทที่ 304

ไทเฮาเอาใจ (2)

กู้จิ่นอวี๋หน้าซีดเผือด “องค์ชายห้า!”

“เจ้าหลบไป! มิฉะนั้นเจ้าจะต้องโทษไปด้วย!” น้อยนักที่องค์ชายห้าจะพูดแรงๆ ใส่กู้จิ่นอวี๋ เห็นได้ชัดว่าเขาเดือดดาลขึ้นมาจริงๆ แล้ว

กู้จิ่นอวี๋ไม่กล้าส่งเสียงอีก

กู้เจียวขมวดคิ้วอย่างรำคาญ “ข้าจะพูดครั้งสุดท้าย หลบไป”

องค์ชายห้าเอ่

บทที่ 305

องค์หญิง

ภาพลักษณ์ของจวงไทเฮาไม่ได้พังทลายลงง่ายๆ อย่างไรเสียนางก็ไม่แยแสคนอื่นอยู่แล้ว

ซูเฟยกำลังจะเรียกร้องความเป็นธรรมให้องค์ชายห้า แววตาเย็นเยียบของจวงไทเฮาก็กวาดมองมา ซูเฟยตกใจจนหน้าซีดเผือด

จวงไทเฮามาอย่างรวดเร็วและกลับอย่างรวดเร็วเช่นกัน เวลาเพียงพริบตาเดียวเกี้ยวหงส์ก็เคลื่อน