บทที่ 305

องค์หญิง

ภาพลักษณ์ของจวงไทเฮาไม่ได้พังทลายลงง่ายๆ อย่างไรเสียนางก็ไม่แยแสคนอื่นอยู่แล้ว

ซูเฟยกำลังจะเรียกร้องความเป็นธรรมให้องค์ชายห้า แววตาเย็นเยียบของจวงไทเฮาก็กวาดมองมา ซูเฟยตกใจจนหน้าซีดเผือด

จวงไทเฮามาอย่างรวดเร็วและกลับอย่างรวดเร็วเช่นกัน เวลาเพียงพริบตาเดียวเกี้ยวหงส์ก็เคลื่อน

บทที่ 306

ปีศาจคลั่งหลานชาย (1)

ไท่จื่อที่อยู่ในห้องหนังสือกำลังเรียนวิชาสุดท้ายของเขาในวันนี้

อันที่จริงเซียวลิ่วหลังสอนได้ดีมาก ความหมายลึกซึ้งแต่ใช้ภาษาที่เรียบง่าย อ้างอิงตำรามากมายหลากหลาย ไม่น่าเบื่อเลยสักนิด เมื่อเทียบกับการสอนของบัณฑิตหานแล้ว นี่สดใสและเข้าใจง่ายยิ่งกว่า

ไม่ได้หมายความ

บทที่ 306

ปีศาจคลั่งหลานชาย (2)

“ไม่ใช่เพคะ!” ซูเฟยไหนเลยจะกล้าพูดคุยกับฝ่าบาทลับหลังฮองเฮา หากไม่เปิดเผยก็ไม่เป็นไรหรอก แต่พอโจ่งแจ้งแบบนี้ก็ผิดกฎแล้ว

ซูเฟยยิ้มเอ่ย “ข้าไหนเลยจะมีเรื่องปิดบังฮองเฮาได้ เมื่อครู่ข้าแค่คิดอยู่ว่าจะเริ่มอย่างไรดี พอฮองเฮาถามขึ้นมาข้าก็นึกออกทันทีเลย รู้แล้วว่าควรจะ