ตอน 389
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 303
ตอบโต้
เมื่อแม่ชีน้อยลืมตาขึ้นมาอีกคราก็นอนอยู่บนเตียงคนไข้ในโรงหมอเสียแล้ว
นางชะงักไป นานทีเดียวจึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่ตัวเองตกลงมาจากชั้นบน
นางอาจจะตกลงมาตายก็ได้
แม่ชีน้อยหลับตาลง
ไหนๆ ก็ตายไปแล้ว หลับๆ ไปให้มันจบๆ
“ไม่เอา!”
จู่ๆ ด้านนอกพลันมีเสียงเล็กแหลมแสนเย่อหยิ่งของ
ตอน 390
บทที่ 304
ไทเฮาเอาใจ (1)
องค์ชายในวังหลวงที่ถึงวัยอันควรแล้วต้องไปเรียนที่ห้องหนังสือทุกวัน ห้องหนังสือในราชวงศ์นี้ตั้งอยู่กลางตำหนักปีกข้างแห่งหนึ่งของตำหนักจินหลวน
ที่แคว้นเจามีเพียงขุนนางใหญ่ขั้นสามขึ้นไปจึงจะมีสิทธิเข้าร่วมประชุมเช้าที่ตำหนักจินหลวนได้ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นโอกาสที่ขุนนางที่ต่ำก
ตอน 391
บทที่ 304
ไทเฮาเอาใจ (2)
กู้จิ่นอวี๋หน้าซีดเผือด “องค์ชายห้า!”
“เจ้าหลบไป! มิฉะนั้นเจ้าจะต้องโทษไปด้วย!” น้อยนักที่องค์ชายห้าจะพูดแรงๆ ใส่กู้จิ่นอวี๋ เห็นได้ชัดว่าเขาเดือดดาลขึ้นมาจริงๆ แล้ว
กู้จิ่นอวี๋ไม่กล้าส่งเสียงอีก
กู้เจียวขมวดคิ้วอย่างรำคาญ “ข้าจะพูดครั้งสุดท้าย หลบไป”
องค์ชายห้าเอ่