บทที่ 376 เสด็จแม่

ที่เขาปักใจทายเช่นนั้น เป็นเพราะเซียวลิ่วหลังเคยบอกกับเขาว่าองค์หญิงซิ่นหยางเองก็มีองครักษ์หลงอิ่งคอยคุ้มกัน แม้จะไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลประการใดฮ่องเต้พระองค์ก่อนถึงจัดการเช่นนั้น แต่ที่แน่ๆ คือองค์หญิงซิ่นหยางจะต้องเป็นบุคคลสำคัญของฮ่องเต้องค์ก่อนอย่างแน่นอน

ความจริงแล้ว หากไม่ใช่

บทที่ 377 แม่ลูกผูกพัน

กู้เจียวไม่ถนัดด้านการจัดการความรู้สึกเท่าใดนัก แต่นางจำได้ว่าท่านย่าเอ็นดูเซวียหนิงเซียง แต่ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้จะยังจำเซวียหนิงเซียงได้เหมือนแต่ก่อนไหม

“แม่นางกู้เจียวเดินทางมาถึงแล้ว!”

เหล่าข้าหลวงในตำหนักเหรินโซ่วถวายความเคารพให้กู้เจียว

“ไทเฮาอยู่ไหม” กู้เจียวเอ่ยถาม

บทที่ 378 มีความสุข

ฮ่องเต้กับจวงไทเฮามัวแต่สู้กันด้วยสติปัญญาและความกล้าหาญ ไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติของจิ้งไท่เฟยที่อยู่ตรงข้ามเลย ยามนี้จิ้งไท่เฟยกลับกลายเป็นอากาศธาตุในสายตาพวกเขาไปแล้ว

มีเพียงกู้เจียวคนเดียวที่จับตามองจิ้งไท่เฟยมาโดยตลอดที่เห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา

อันที่จริงนางไม่ค่อยเข้