บทที่ 284

จับคนร้ายตัวจริง

กู้เฉิงเฟิงเดินมานานมากจึงได้ข่มความเดือดดาลและอิจฉาในใจเอาไว้ได้ แต่สุดท้ายก็ยังโกรธอยู่ดี “ใครแทงข้างหลังกันแน่ ไม่เพียงแต่จะคิดบัญชีพี่ใหญ่ของข้า ซ้ำยังใส่ร้ายข้าด้วย! น่าโมโหนัก หากข้าจับได้ ข้าจะให้ม้าห้าตัวฉีกร่างมัน!”

เรื่องนี้แปลกประหลาดยิ่งนัก ไม่แปลกหรอกที่จะ

บทที่ 285

ความจริง

ห้องมืดมิดไร้แสงใด กลิ่นยาเส้นอ่อนๆ แผ่ออกจากกระถางกำยาน

ถังหมิงถูกพันไว้ทั้งตัวราวกับบ๊ะจ่าง ทั้งทรมานและเจ็บปวดจึงสลบไป ไม่รู้สึกเลยสักนิดว่ามีเงามืดร่างหนึ่งกำลังค่อยๆ คืบคลานเข้ามาใกล้ตนอย่างเงียบเชียบ

เงามืดนั้นเดินมาหยุดอยู่หน้าเตียง ก่อนจะชูกริชในมือขึ้น ประกายกริชเย็

บทที่ 286

ไทเฮาเสด็จ! (1)

ไม่ว่าอย่างไรฮูหยินใหญ่ถังก็เป็นสตรีออกเรือนที่ขลุกอยู่แต่ในจวน ไม่ได้มักใหญ่ใฝ่สูงหรือทะเยอะทะยานอะไร ถูกถังเย่ว์ซานสงสัยเช่นนี้ จึงน้อยอกน้อยใจขึ้นมาอยู่เนืองๆ นางแย้งขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า “ข้าเปล่า...ข้าไม่ได้จะฆ่าหมิงเอ๋อร์...”

“กริชเล่มนั้น...” ถังเย่ว์ซานเบนสายตาตก