บทที่ 362 เปิดโปงความจริง (2)

นี่เป็นครั้งแรกที่กู้เจียวได้พบอาจารย์และอาจารย์แม่ของน้องชาย นางรู้ว่าพวกเขาคนหนึ่งคืออาจารย์หลู่ อีกคนนามว่าหนานเซียง

อาจารย์หลู่มองๆ ดูแล้วก็ธรรมดาๆ ทั่วๆ ไป แต่หนานเซียงกลับให้ความรู้สึกน่าประหลาดใจยิ่งนัก กิริยาท่าทางของนางให้กลิ่นอายของสตรีจากตระกูลสูงศักดิ์ แต่

บทที่ 363 ค้นพบครั้งยิ่งใหญ่

กู้เจียวเคยได้ยินฉินกงกงบอกว่าแรกเริ่มเดิมทีฝ่าบาทกับท่านย่าสนิทสนมกันมากทีเดียว แต่ต่อมาไม่รู้เพราะเหตุใดจึงได้ค่อยๆ ห่างเหินไป

เริ่มต้นจากเรื่องใดนั้นฉินกงกงเองก็ไม่รู้ เอาเป็นว่าทั้งคู่หมางเมินกันมาขึ้นเรื่อยๆ องค์หญิงหนิงอันที่เป็นคนกลางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จากนั้น

บทที่ 364 ป้อนยา

ผูกเชือกข้อมือเรียบร้อยแล้ว ทว่าเซียวลิ่วหลังยังคงไม่คลายมือนาง

ข้อมือขาวนวลของนางตกอยู่ในฝ่ามือตน สัมผัสเนียนนุ่มยากจะอธิบาย ทำเอาเขาทนไม่ไหวอยากจะลูบไล้ไปมาอย่างแผ่วเบา

ข้อมือเล็กขาวนวลเรียวบางดุจหิมะจุดไฟในทรวงของเขาให้ลุกโชน แผดเผาเสียจนเขาเลือดลมพลุ่งพล่านไปหมด

หากเป็นเมื