ตอน 361
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 283
พี่ชายน้องสาว (1)
มือของกู้ฉังชิงคว้าได้เพียงอากาศ ค้างเติ่งอยู่ข้างขมับของอีกฝ่ายเนิ่นนาน
กู้เหยี่ยนไม่เอ่ยอะไรออกมาสักคำ ทั้งยังไม่ชายตามองสภาพของเขาเลยแม้แต่น้อย สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ากู้เหยี่ยนกำลังขุ่นเคือง
ทว่ากู้ฉังชิงกลับไม่แน่ใจว่าความขัดเคืองนี้มีต่อตนเพียงคนเดียว หรือว่าต
ตอน 362
บทที่ 283
พี่ชายน้องสาว (2)
“ร้องพอหรือยัง” กู้เจียวมองเขานิ่งๆ
กู้เฉิงเฟิงแค่นเสียงเอ่ยในใจว่าข้าร้องดังอย่างที่เจ้าว่าที่ไหน คนบางคนสร่างเมาแล้วก็ลืมไปแล้วว่าคว้าหูข้าไปโหยหวนอย่างบ้าคลั่งไปตลอดทาง!
กู้เฉิงเฟิงนั่งลงกลับที่เดิมอีกครั้ง พอได้ระบายอารมณ์แล้วจึงเหลือเพียงความหดหู่ใจที่ยากจะอธิบ
ตอน 363
บทที่ 284
จับคนร้ายตัวจริง
กู้เฉิงเฟิงเดินมานานมากจึงได้ข่มความเดือดดาลและอิจฉาในใจเอาไว้ได้ แต่สุดท้ายก็ยังโกรธอยู่ดี “ใครแทงข้างหลังกันแน่ ไม่เพียงแต่จะคิดบัญชีพี่ใหญ่ของข้า ซ้ำยังใส่ร้ายข้าด้วย! น่าโมโหนัก หากข้าจับได้ ข้าจะให้ม้าห้าตัวฉีกร่างมัน!”
เรื่องนี้แปลกประหลาดยิ่งนัก ไม่แปลกหรอกที่จะ