บทที่ 361 เพ็ดทูล

หลังจากหมวกจากชุดกันลมเคลื่อนลงมา นางก็สวมมันกลับขึ้นไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นชายชุดดำคนหนึ่งก็คุ้มกันส่งเข้าห้องที่แขวนน้ำเต้าไป

กู้เจียวกำลังจะตามไป เพิ่งจะเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็โดนคนข้างๆ คว้าไว้

กู้เจียวพลิกมือฟาดสันมือใส่ แต่ทำให้อีกฝ่ายคว้าข้อมือเอาไว้ได้

“ข้าเอง!”

อีกฝ่า

บทที่ 362 เปิดโปงความจริง (2)

นี่เป็นครั้งแรกที่กู้เจียวได้พบอาจารย์และอาจารย์แม่ของน้องชาย นางรู้ว่าพวกเขาคนหนึ่งคืออาจารย์หลู่ อีกคนนามว่าหนานเซียง

อาจารย์หลู่มองๆ ดูแล้วก็ธรรมดาๆ ทั่วๆ ไป แต่หนานเซียงกลับให้ความรู้สึกน่าประหลาดใจยิ่งนัก กิริยาท่าทางของนางให้กลิ่นอายของสตรีจากตระกูลสูงศักดิ์ แต่

บทที่ 363 ค้นพบครั้งยิ่งใหญ่

กู้เจียวเคยได้ยินฉินกงกงบอกว่าแรกเริ่มเดิมทีฝ่าบาทกับท่านย่าสนิทสนมกันมากทีเดียว แต่ต่อมาไม่รู้เพราะเหตุใดจึงได้ค่อยๆ ห่างเหินไป

เริ่มต้นจากเรื่องใดนั้นฉินกงกงเองก็ไม่รู้ เอาเป็นว่าทั้งคู่หมางเมินกันมาขึ้นเรื่อยๆ องค์หญิงหนิงอันที่เป็นคนกลางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จากนั้น