บทที่ 282

รู้ความจริง

ถังเย่ว์ซานรู้สึกคล้ายกับว่าตัวเองเสียกิริยาไป จึงถอยหลังไปก้าวหนึ่ง “พี่สะใภ้ใหญ่กลับดีๆ หากพรุ่งนี้ฟื้นแล้วข้าจะให้คนไปแจ้งพี่สะใภ้ใหญ่ให้ทราบ”

“รบกวนด้วย” ฮูหยินใหญ่ถังผงกศีรษะให้เล็กน้อย แล้วเดินออกจากห้องไปโดยมีสาวใช้ประคอง

จากนั้นเหล่าหมอก็รักษาตัวให้ถังหมิงต่อ ส่วน

บทที่ 283

พี่ชายน้องสาว (1)

มือของกู้ฉังชิงคว้าได้เพียงอากาศ ค้างเติ่งอยู่ข้างขมับของอีกฝ่ายเนิ่นนาน

กู้เหยี่ยนไม่เอ่ยอะไรออกมาสักคำ ทั้งยังไม่ชายตามองสภาพของเขาเลยแม้แต่น้อย สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ากู้เหยี่ยนกำลังขุ่นเคือง

ทว่ากู้ฉังชิงกลับไม่แน่ใจว่าความขัดเคืองนี้มีต่อตนเพียงคนเดียว หรือว่าต

บทที่ 283

พี่ชายน้องสาว (2)

“ร้องพอหรือยัง” กู้เจียวมองเขานิ่งๆ

กู้เฉิงเฟิงแค่นเสียงเอ่ยในใจว่าข้าร้องดังอย่างที่เจ้าว่าที่ไหน คนบางคนสร่างเมาแล้วก็ลืมไปแล้วว่าคว้าหูข้าไปโหยหวนอย่างบ้าคลั่งไปตลอดทาง!

กู้เฉิงเฟิงนั่งลงกลับที่เดิมอีกครั้ง พอได้ระบายอารมณ์แล้วจึงเหลือเพียงความหดหู่ใจที่ยากจะอธิบ