บทที่ 348 ความจริง (2)

เว่ยกงกงได้ยินเสียงโครมคราม แม้แต่รองเท้ายังไม่ทันได้ใส่ก็ถึงตะเกียงน้ำมันวิ่งเข้าไปแล้วร้องถาม “ฝ่าบาท!”

เขาเห็นฮ่องเต้ใบหน้าขาวซีด เหงื่อเย็นผุดซึมไปทั่วร่าง แม้แต่ตัวเขาก็อดตกใจไม่ได้ “ฝ่าบาทฝันร้ายอีกแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ”

“เรา...เรา...” ฮ่องเต้กุมอก ร่างกายสั่นเทาอย่างควบ

บทที่ 349 ไม่ทันรู้ตัว

“ก็นอนหลับดีไม่ใช่หรือ” กู้เจียวเลิกคิ้วถาม

เว่ยกงกงอ้าปากพะงาบ ผ่านไปครู่ใหญ่ก็ยังไม่เอ่ยสักคำ

เสียงหัวเราะของท่านป้าหลิวและลูกสะใภ้ของยายเฒ่าโจวดังมาจากโถงใหญ่เป็นระยะ ทั้งยังมีเสียงเล่นซนจากเด็กๆ ของบ้านนางและเสี่ยวจิ้งคงจากลานบ้าน

หากเป็นไม่กี่วันก่อน เพียงแค่เสียงเค

บทที่ 350 ลูกพี่จิ้งคง

ท่านเหล่าโหวพูดจริงทำจริง เร่งวางแผนการของตัวเองในทันที

กู้เจียวยังไม่รู้ว่าบ่อน้ำที่ตัวเองกับกู้เหยี่ยนกวนนั้นคือน้ำโคลน นางบอกลาท่านเหล่าโหวแล้วกลับไปยังโรงหมอ ถอดหน้ากากออก เปลี่ยนเสื้อผ้าผืนใหม่ แล้วไปรับเสี่ยวจิ้งคงที่กั๋วจื่อเจียน

เพราะรู้ว่ากู้เจียวจะมารับตนเองหลังเ