บทที่ 349 ไม่ทันรู้ตัว

“ก็นอนหลับดีไม่ใช่หรือ” กู้เจียวเลิกคิ้วถาม

เว่ยกงกงอ้าปากพะงาบ ผ่านไปครู่ใหญ่ก็ยังไม่เอ่ยสักคำ

เสียงหัวเราะของท่านป้าหลิวและลูกสะใภ้ของยายเฒ่าโจวดังมาจากโถงใหญ่เป็นระยะ ทั้งยังมีเสียงเล่นซนจากเด็กๆ ของบ้านนางและเสี่ยวจิ้งคงจากลานบ้าน

หากเป็นไม่กี่วันก่อน เพียงแค่เสียงเค

บทที่ 350 ลูกพี่จิ้งคง

ท่านเหล่าโหวพูดจริงทำจริง เร่งวางแผนการของตัวเองในทันที

กู้เจียวยังไม่รู้ว่าบ่อน้ำที่ตัวเองกับกู้เหยี่ยนกวนนั้นคือน้ำโคลน นางบอกลาท่านเหล่าโหวแล้วกลับไปยังโรงหมอ ถอดหน้ากากออก เปลี่ยนเสื้อผ้าผืนใหม่ แล้วไปรับเสี่ยวจิ้งคงที่กั๋วจื่อเจียน

เพราะรู้ว่ากู้เจียวจะมารับตนเองหลังเ

บทที่ 351 หอบผ้าหนีตามกัน

เสี่ยวจิ้งคงกลับบ้านเอาตอนฟ้ามืด ยามก้าวเข้ามาเขาสูดหายใจลึก สงบสติอารมณ์ของตัวเอง จะให้เจียวเจียวเห็นสีหน้าเศร้าหมองที่เสียลูกคิดทองคำไปไม่ได้

เขาจิ้มลักยิ้มของตัวเอง เผยยิ้มบนใบหน้า ก่อนจะเดินเข้าในเรือนอย่างน่ารักน่าชัง

กู้เจียวผ่าฟืนและจัดระเบียบวัตถุดิบยาเรียบร้อยแ