บทที่ 271

เจียวเจียวของข้า (1)

“ใครน่ะ นึกไม่ถึงว่ากล้ามาขวางขบวนเสด็จของไทเฮา! ยังไม่รีบหลบไปอีก!”

กงกงที่ดูแลรับใช้ข้างกายไทเฮาแซ่ฉิน เขามองไปยังกู้เจียวพลางตวาด

การแต่งตัวของกู้เจียวไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่เหมือนคนในวัง จะบอกว่าเป็นนางกำนัลก็ไม่ได้ เสื้อผ้าอาภรณ์ไม่ได้หรูหรา ทว่าท่าทางเยือกเ

บทที่ 271

เจียวเจียวของข้า (2)

คืนนี้จวงไทเฮาหลับไม่ค่อยสนิท พอนางหลับตาลงก็เป็นแววตาน้อยอกน้อยใจของเด็กสาวคนนั้น นางพลิกตัวไปมาอยู่ค่อนคืน กว่าจะเข้าสู่นิทราได้ แต่ก็ฝันเห็นเจ้าเณรน้อยคนนั้นอีก

เจ้าเณรน้อยน้ำตานองหน้าถามนาง “เหตุใดท่านย่าต้องมาเป็นไทเฮาอยู่ที่นี่ด้วย ท่านไม่กลับไปกับพวกเราแล้วห

บทที่ 272

ฟื้นความจำ (1)

แม้แต่ตัวนางเองก็พลันอ้ำอึ้งราวคนสติหลุด

แม้นางจะพยายามอ้าปากพูดอะไรสักอย่างออกมา กลับไม่มีเสียงออกมาแม้แต่นิด

…เจียวเจียว

จู่ๆ ชื่อนี้ก็โผล่เข้ามาในความคิดของนางอย่างไม่ตั้งใจ หรือว่าเด็กสาวผู้นี้คือเจ้าของชื่อนี้กันนะ

แล้วไฉนถึงต้อง…

“ไทเฮา!”

ไม่ใช่ใครอื่น เป