ตอน 340
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
เจียวเจียวของข้า (2)
คืนนี้จวงไทเฮาหลับไม่ค่อยสนิท พอนางหลับตาลงก็เป็นแววตาน้อยอกน้อยใจของเด็กสาวคนนั้น นางพลิกตัวไปมาอยู่ค่อนคืน กว่าจะเข้าสู่นิทราได้ แต่ก็ฝันเห็นเจ้าเณรน้อยคนนั้นอีก
เจ้าเณรน้อยน้ำตานองหน้าถามนาง “เหตุใดท่านย่าต้องมาเป็นไทเฮาอยู่ที่นี่ด้วย ท่านไม่กลับไปกับพวกเราแล้วห
ตอน 341
ฟื้นความจำ (1)
แม้แต่ตัวนางเองก็พลันอ้ำอึ้งราวคนสติหลุด
แม้นางจะพยายามอ้าปากพูดอะไรสักอย่างออกมา กลับไม่มีเสียงออกมาแม้แต่นิด
…เจียวเจียว
จู่ๆ ชื่อนี้ก็โผล่เข้ามาในความคิดของนางอย่างไม่ตั้งใจ หรือว่าเด็กสาวผู้นี้คือเจ้าของชื่อนี้กันนะ
แล้วไฉนถึงต้อง…
“ไทเฮา!”
ไม่ใช่ใครอื่น เป
ตอน 342
ฟื้นความจำ (2)
จวงไทเฮาคิดว่ากู้เจียวคงจะพูดประมาณว่าจะพาออกวังเพื่อฟื้นความทรงจำเสียอีก
แม่นางคนนี้ไม่ได้สนใจว่าตนจะฟื้นความจำได้
สนแค่ว่าตนมีความสุขหรือไม่อย่างนั้นหรือ
จวงไทเฮาเบือนสายตาหนี ก่อนจะเอ่ยเสียงแข็ง “ใครบอกว่าข้าไม่มีความสุขกัน ข้าน่ะเป็นสตรีที่สูงส่งที่สุดของแคว้นเจา