บทที่ 270

พบกันอีกครา (3)

ดวงตากลมโตของเสี่ยวจิ้งคงกะพริบปริบๆครู่หนึ่ง แล้วก้าวไปหาก้าวหนึ่ง ก่อนกอดแขนนางไว้ เอ่ยด้วยสีหน้าบ้องแบ๊วน่าเอ็นดู “เจียวเจียว เจ้าพาข้าไปด้วยได้หรือไม่ ข้าไม่ได้อยู่กับเจ้าตั้งหลายวันแล้วนะ ข้าคิดถึงเจ้าม๊ากมาก”

หากฮ่องเต้อยู่ที่นี่ก็คงจะฟังออกว่าเจ้าลูกชายจ้ำม่ำของต

บทที่ 271

เจียวเจียวของข้า (1)

“ใครน่ะ นึกไม่ถึงว่ากล้ามาขวางขบวนเสด็จของไทเฮา! ยังไม่รีบหลบไปอีก!”

กงกงที่ดูแลรับใช้ข้างกายไทเฮาแซ่ฉิน เขามองไปยังกู้เจียวพลางตวาด

การแต่งตัวของกู้เจียวไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่เหมือนคนในวัง จะบอกว่าเป็นนางกำนัลก็ไม่ได้ เสื้อผ้าอาภรณ์ไม่ได้หรูหรา ทว่าท่าทางเยือกเ

บทที่ 271

เจียวเจียวของข้า (2)

คืนนี้จวงไทเฮาหลับไม่ค่อยสนิท พอนางหลับตาลงก็เป็นแววตาน้อยอกน้อยใจของเด็กสาวคนนั้น นางพลิกตัวไปมาอยู่ค่อนคืน กว่าจะเข้าสู่นิทราได้ แต่ก็ฝันเห็นเจ้าเณรน้อยคนนั้นอีก

เจ้าเณรน้อยน้ำตานองหน้าถามนาง “เหตุใดท่านย่าต้องมาเป็นไทเฮาอยู่ที่นี่ด้วย ท่านไม่กลับไปกับพวกเราแล้วห