บทที่ 330 ลูกดิ้น (2)

น้ำเสียงอ่อนแรงดังขึ้นเหนือศีรษะของฉินกงกง ฉินกงกงเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นใบหน้าดวงน้อยของกู้เจียวที่ดำมะเมี่ยมเพราะแรงระเบิด ผมเผ้ายุ่งเหยิง ท่อนแขนท่อนขาห้อยตกลงมา ราวกับตุ๊กตาไร้วิญญาณที่ถูกแขวนอยู่บนกิ่งไม้สูง

ริมฝีปากน้อยของกู้เจียวเผยออ้า พ่นเขม่าควันดำออกมา

ฉินกงกง “...

บทที่ 331 มองออก (2)

เซียวลิ่วหลัวไปยังตำหนักเหรินโซ่ว

จวงไทเฮากับกำลังตรวจสมุดบัญชี ฉินกงกงเชิญเซียวลิ่วหลังเข้ามาพลางถาม “จะให้ข้ากราบทูลไทเฮาหรือไม่”

“ไม่เป็นไร ข้าแค่เอาของกินมาให้ไทเฮานิดหน่อยน่ะ” เซียวลิ่วหลังเอ่ยพลางยื่นกล่องอาหารที่เตรียมมาให้กับฉินกงกง “จิ้งคงเก็บพุทรา รบเร้าข้าว่าอย่าง

บทที่ 332 เลิกเข้าใจผิด (2)

ในป่าไม่ไกลออกไปนัก เงาตะคุ่มของกลุ่มคนได้ปรากฏขึ้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ภายในห้องอันมืดมิด มืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วตัวเอง

หนึ่งในเงามืดได้เอ่ยขึ้น “เรียนนายท่าน ทางนั้นมีองครักษ์ฝีมือดีคอยติดตามตลอดทาง ข้าน้อยมิอาจลงมือได้ขอรับ”

ส่วนเงาดำอีกร่างหนึ่งยื่นมือออกแล้