บทที่ 265

ฟื้นคืนความทรงจำ (2)

อีกฝ่ายไม่ได้มาดี ต้องการจับตัวพวกเขาไป หรือหากกลับไปก็ถูกฉังจิ่งฆ่าทิ้ง ไม่ว่าทางไหนก็เห็นท่าไม่ดีทั้งนั้น

“พวกเจ้า พวกเจ้าเป็นใครกัน” จี้จิ่วอาวุโสถามอย่างตื่นตระหนก

คนชุดดำนำนับสิบแหวกทางออก ด้านหลังของพวกเขามีรถม้าคันหนึ่งจอดอยู่ พอได้ยินเสียงนั้นม่านของรถม้า

บทที่ 266

ไทเฮาทรงพระเจริญ

เมื่อกู้เจียวตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนเองนอนอยู่บนฟูกสะอาดบนเตียง

นางเงยหน้าขึ้น เหลียวมองรอบกาย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่านี่คือห้องพักของนางในโรงหมอ นางลองขยับร่างกายแล้วก็พบว่าร่างทั้งร่างปวดร้าวไปหมด

“เจ้าฟื้นแล้วหรือ”

เสียงของเซียวลิ่วหลังดังขึ้นแผ่วเบาเหนือศีรษะนาง

เป็น

บทที่ 267

นางคือท่านย่า!

จวงไทเฮาพูดคุยกับคนในตระกูลจวงได้ครู่หนึ่งก็รู้สึกอ่อนเพลีย

ราชครูจวงพาเหล่าลูกหลานออกไป บอกให้จวงเมิ่งเตี๋ยและจวงเย่ว์ซีแยกย้ายกลับเรือนของตัวเองไปพักผ่อน หลังจากนั้นก็เอ่ยกับอันจวิ้นอ๋องว่า “เจ้ามาหาข้าที่ห้องหนังสือด้วย”

“ขอรับ”

อันจวิ้นอ๋องไปยังห้องหนังสือของราชค