บทที่ 331 มองออก (2)

เซียวลิ่วหลัวไปยังตำหนักเหรินโซ่ว

จวงไทเฮากับกำลังตรวจสมุดบัญชี ฉินกงกงเชิญเซียวลิ่วหลังเข้ามาพลางถาม “จะให้ข้ากราบทูลไทเฮาหรือไม่”

“ไม่เป็นไร ข้าแค่เอาของกินมาให้ไทเฮานิดหน่อยน่ะ” เซียวลิ่วหลังเอ่ยพลางยื่นกล่องอาหารที่เตรียมมาให้กับฉินกงกง “จิ้งคงเก็บพุทรา รบเร้าข้าว่าอย่าง

บทที่ 332 เลิกเข้าใจผิด (2)

ในป่าไม่ไกลออกไปนัก เงาตะคุ่มของกลุ่มคนได้ปรากฏขึ้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ภายในห้องอันมืดมิด มืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วตัวเอง

หนึ่งในเงามืดได้เอ่ยขึ้น “เรียนนายท่าน ทางนั้นมีองครักษ์ฝีมือดีคอยติดตามตลอดทาง ข้าน้อยมิอาจลงมือได้ขอรับ”

ส่วนเงาดำอีกร่างหนึ่งยื่นมือออกแล้

บทที่ 333 โต้กลับ (2)

กู้เจียวปลดม่านลงแล้วเปิดหน้าต่างฝั่งสารถี จากนั้นยิงเข็มเงินไปที่เขา

ชายคนนั้นร้องด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่รถม้าจะเสียการทรงตัวและล้มลงไป

“แม่นางกู้ นี่ท่านจะ…” เสี่ยวซานจื่อตกใจ

“กลับไปทางเดิม!” กู้เจียวไม่มีเวลาอธิบายกับเขา

สมกับเป็นคนสนิทของกู้เจียว ในช่วงเวลาคับขันแบ