ตอน 329
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 264
เปิดโปง
กู้เหยี่ยนถีบผ้าห่มกลางดึก เช้ามาจึงไอโครกนิดหน่อย แม่นางเหยาไม่วางใจ จึงไม่ให้เขาไปเรียน และแน่นอนว่าไม่ได้เรียนงานฝีมือกับปรมาจารย์หลี่ว์และหนานเซียง
กู้เสี่ยวซุ่นยังคงไปเรียนเช่นเดิม หลิวเฉวียนเป็นคนไปส่งเขา
หลายเดือนที่ผ่านมานี้ปรมาจารย์หลี่ว์ไม่ได้สอนเคล็ดวิชาอะไรมากมาย
ตอน 330
บทที่ 265
ฟื้นคืนความทรงจำ (1)
จี้จิ่วอาวุโสขมับเต้นกระตุก!
เซวียนผิงโหวผู้นี้หากไม่มาก็วางใจ แต่พอมาแล้วก็เล่นกันถึงตายเชียวหรือ!
เขาจำผิดเสียที่ไหนกันเล่า เห็นอยู่ชัดๆ ว่าตั้งใจจำผิด
จวงไทเฮาประทับนอกวังเพื่อรักษาตัว ใครที่ไหนจะป่าวประกาศไปทั่วว่าหญิงนางหนึ่งที่เป็นภรรยาเขาคือไทเฮาแห่งราชส
ตอน 331
บทที่ 265
ฟื้นคืนความทรงจำ (2)
อีกฝ่ายไม่ได้มาดี ต้องการจับตัวพวกเขาไป หรือหากกลับไปก็ถูกฉังจิ่งฆ่าทิ้ง ไม่ว่าทางไหนก็เห็นท่าไม่ดีทั้งนั้น
“พวกเจ้า พวกเจ้าเป็นใครกัน” จี้จิ่วอาวุโสถามอย่างตื่นตระหนก
คนชุดดำนำนับสิบแหวกทางออก ด้านหลังของพวกเขามีรถม้าคันหนึ่งจอดอยู่ พอได้ยินเสียงนั้นม่านของรถม้า