บทที่ 263

รู้จัก

หญิงชรารู้สึกว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ตนเองควรจะพูดว่าคุกเข่าอย่างไรอย่างนั้น แม้นางจะยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่ายังไม่ทันได้เอ่ยปากออกไป องค์รักษ์ผู้นั้นก็คุกเข่าลงไปแล้ว

หญิงชรา “...”

ราชครูจวงเดินเข้ามาด้วยความตื่นตะลึง ก่อนจะยกมือขึ้นประสานแล้วคำนับ

“เจ้าเป็นใคร” หญิงช

บทที่ 264

เปิดโปง

กู้เหยี่ยนถีบผ้าห่มกลางดึก เช้ามาจึงไอโครกนิดหน่อย แม่นางเหยาไม่วางใจ จึงไม่ให้เขาไปเรียน และแน่นอนว่าไม่ได้เรียนงานฝีมือกับปรมาจารย์หลี่ว์และหนานเซียง

กู้เสี่ยวซุ่นยังคงไปเรียนเช่นเดิม หลิวเฉวียนเป็นคนไปส่งเขา

หลายเดือนที่ผ่านมานี้ปรมาจารย์หลี่ว์ไม่ได้สอนเคล็ดวิชาอะไรมากมาย

บทที่ 265

ฟื้นคืนความทรงจำ (1)

จี้จิ่วอาวุโสขมับเต้นกระตุก!

เซวียนผิงโหวผู้นี้หากไม่มาก็วางใจ แต่พอมาแล้วก็เล่นกันถึงตายเชียวหรือ!

เขาจำผิดเสียที่ไหนกันเล่า เห็นอยู่ชัดๆ ว่าตั้งใจจำผิด

จวงไทเฮาประทับนอกวังเพื่อรักษาตัว ใครที่ไหนจะป่าวประกาศไปทั่วว่าหญิงนางหนึ่งที่เป็นภรรยาเขาคือไทเฮาแห่งราชส