ตอน 319
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 319 ลงมือ
เป็นอีกครั้งที่เซวียนผิงโหวต้องมารู้สึกช้ำใน
เด็กสมัยนี้ชักจะปีนเกลียวใหญ่แล้วนะ!
เซวียนผิงโหวเอามือกุมหน้าอก
เขาคือเซวียนผิงโหวผู้ไม่เกรงกลัวสิ่งใด ผู้ยิ่งใหญ่ศัตรูยอมสยบ แต่ไฉนพอมาอยู่ต่อหน้าเจ้าเด็กตัวกะเปี๊ยกนี่เขาถึงได้กลายเป็นหมาหัวเน่ากันนะ
และเป็นอีกครั้งที่เซวียนผิ
ตอน 320
บทที่ 320 หึงหวง
“ช่างเถอะน่า เจ้าจะไปทะเลาะอะไรกับขอทานแก่ๆ เล่า เขาดูเหมือนคนบ้าจะตาย” ชายหนุ่มอีกคนดึงแขนเสื้อของบัณฑิตหนุ่ม
ดูเผินๆ เหมือนว่าจะโน้มน้าวไม่ให้สนใจ แต่อันที่จริงแล้ว เป็นการเยาะเย้ยขอทานชราทางอ้อม
กับแค่ยาจกขอข้าวกิน จะไปรู้เรื่องอะไร
นึกหรือว่าขอทานแบบนี้จะมารู้เรื่องอะไรเก
ตอน 321
บทที่ 321 ยามสอง
ขันทีรีบทำตามคำสั่งของฉินกงกง พาตัวหัวหน้าข้าหลวงจางมายังตำหนักเหรินโซ่ว
เซียวลิ่วหลังยืนรอนางที่ด้านหน้าตำหนัก
นางข้าหลวงจางหรือหัวหน้าจางเป็นคนเก่าคนแก่ที่ทำงานในวังหลังมานาน ที่จริงในวังมีกฎอยู่ว่าหากนางข้าหลวงทำงานครบยี่สิบห้าปีแล้วสามารถออกนอกวังได้ หากไม่ต้องการ ก็สามารถอย