บทที่ 241

รักของพ่อเท่าภูผา

รอยยิ้มของไท่จื่อเฟยเริ่มเจื่อนลง

เรื่องราวนั้นเริ่มขึ้นจากตอนที่พวกเขากำลังเล่นปิดตาไล่จับกัน

ซึ่งองค์ชายหมิงเอ๋อร์เป็นคนต้นคิด เพราะเขาเคยเห็นท่านปู่ละเล่น้แบบนี้กับเหล่าพระสนม แล้วเขาก็จำมาอีกที

ทั้งสี่คนโอน้อยออกว่าใครจะได้ปิดตาคนแรก ผลก็คือฉินฉู่อวี้ได้ไป

จ

บทที่ 242

ใช่ลูกเราหรือไม่ (1)

อวี้ชินอ๋องเฟยกำลังรออยู่ในห้องอย่างกระวนกระวาย นางเดินวนไปมา ด้วยความประหม่า

ใจก็หนึ่งรู้สึกว่าเด็กคนนั้นจะต้องใช่ลูกของนางแน่ๆ แต่อีกใจหนึ่งก็กังวลว่าถ้าไม่ใช่แล้วจะเกิดอะไรขึ้น

แล้วก็ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน จนท้องฟ้ามืดสนิท โคมไฟถูกแขวนไว้ที่ระเบียงรวมถึ

บทที่ 242

ใช่ลูกเราหรือไม่ (2)

เขาวางแผนมาอย่างดีว่าจะพูดกับเซียวลิ่วหลังว่า หลานของเจ้าไม่เลวเลย ข้าจะรับเขาเป็นศิษย์ จะได้แทรกแซงศัตรู…. เอ้ย…เอ่อลูกชายเขาได้

ตกลงเซียวลิ่วหลังเป็นลูกชายแท้ๆ หรือจะเป็นลูกชายนอกสมรสนั้น สักวันความจริงต้องถูกเปิดเผย

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าเซียวลิ่วหลังกลับสงสายตาอ