บทที่ 296 แม่ลูก

แม่นางเหยาไปเก็บพริกที่เรือนหน้า เมื่อนางมองไปก็เห็นกู้เฉิงเฟิงเหงื่อไหลดั่งสายฝนอยู่ในแปลงผัก

แม่นางเหยาก็ตกตะลึงเล็กน้อย นึกว่าตนจำคนผิด

แต่เพียงครู่เดียว นางก็ต้องสลัดความคิดของตนเองทิ้ง

นั่นคือกู้เฉิงเฟิงจริงๆ

น่าแปลก เหตุใดเขาจึงมาด้วยล่ะ

แล้วยังทำ...งานอีกด้วยน่ะหรือ

บทที่ 297 ชมเชย

วันต่อมา เซียวลิ่วหลังตื่นแต่เช้าแล้วไปสำนักฮั่นหลิน

ในสำนักฮั่นหลินบรรยากาศคึกคักนัก เสียงยินดีและเสียงหัวเราะลอยมาจากห้องทำงานอีกฝั่งเป็นระยะ

ตอนแรกเซียวลิ่วหลังก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กระทั่งเมื่อหนิงจื้อหย่วนมาถึง จึงได้กระซิบบอกเขาว่าหยางซิวจ้วนเลื่อนตำแหน่งแล้ว

เรื่องที่ว

บทที่ 298 ความสามารถ

หนิงจื้อหย่วนเสียดายแทนเซียวลิ่วหลังยิ่งนัก

เขามาเมืองหลวงเป็นครั้งแรก แต่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สัมผัสกับวงการขุนนาง ตอนเขาอยู่ชนบทเคยไปเป็นอาจารย์เจี้ยวสีที่สำนักบัณฑิตประจำเมือง และเคยเป็นผู้ช่วยหรือจู่ปู้ชั่วคราวของนายอำเภออีกด้วย

เขาเคยเห็นความมืดมนและการขัดแข้งขัดขาในวงการขุ