บทที่ 260 ยอดกลอุบาย (2)

หลิ่วอีเซิงหันกลับไปมอง หยวนถังกลับเดินออกมาจากโถงของเรือน ท่าทางคงจะเดินเข้ามาจากทางประตูหลัง

หลิ่วอีเซิงขมวดคิ้ว “เจ้ายังไม่กลับไปอีกรึ”

“ก็บอกแล้วอย่างไรเล่ากว่าจะเจ้าเรียกข้ามาหาสักครั้งไม่ใช่เรื่องง่ายๆ จะไม่ให้ข้าอยู่นานๆ สักหน่อยได้อย่างไร” หยวนถังเอนกายลงบนเก้

บทที่ 261 ความจริง (2)

ยามบ่าย นางไปยังกั๋วจื่อเจียนเพื่อรับเสี่ยวจิ้งคงหลังเลิกเรียน

เสี่ยวจิ้งคงออกมาพร้อมกับฉินฉู่อวี้และสวี่โจวโจว

หลังจากเหตุการณ์ตะลุมบอนหมิงเอ๋อร์ที่ตำหนักบูรพา ทั้งสามคนก็ไม่ได้ไปก่อเรื่องวุ่นวายที่วังหลวงอีกเลย แต่วันนี้ฉินฉู่อวี้นั้นอดทนไม่ไหวอีกต่อไป

เขาพบรังนกขนาดยั

บทที่ 262 ไม่ออมมือ (2)

อีกฟากหนึ่ง เซวียนผิงโหวไม่ได้รับรู้เลยว่าไท่จื่อเฟยได้ประสบพบเจอกับโศกนาฏกรรมใด เขานั่งอยู่บนรถม้าเพื่อกลับจวน ส่วนสารถีภีคือฉังจิ่ง

รถม้าเพิ่งจะเคลื่อนมาได้ครึ่งทาง จู่เขาก็สั่งให้ฉังจิ่งหยุดรถม้า

“ฉังจิ่ง” เขาเอ่ยขึ้น

“ขอรับ” ฉังจิ่งเหลียวกลับไปแล้วแหวกม่านสบตากับเขา