บทที่ 259 เป็นที่โปรดปราน

ทุกคนประหลาดใจที่เขาไม่นั่งลงตรงที่ควรจะนั่ง แต่กลับไปนั่งข้างเซียวลิ่วหลังแทน

แต่พอมาคิดได้ว่าเมื่อคืนหนิงจื้อหย่วนเองก็รีบกลับ แถมวันนี้ยังมาร่วมงงานช้า สงสัยว่าคงไม่ได้รู้เรื่องนินทาของเซียวลิ่วหลัง แถมหนิงจื้อหย่วนเองก็เป็นคนฐานะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ไม่รู้กฎเกณฑ์อะไร

บทที่ 260 ยอดกลอุบาย (2)

หลิ่วอีเซิงหันกลับไปมอง หยวนถังกลับเดินออกมาจากโถงของเรือน ท่าทางคงจะเดินเข้ามาจากทางประตูหลัง

หลิ่วอีเซิงขมวดคิ้ว “เจ้ายังไม่กลับไปอีกรึ”

“ก็บอกแล้วอย่างไรเล่ากว่าจะเจ้าเรียกข้ามาหาสักครั้งไม่ใช่เรื่องง่ายๆ จะไม่ให้ข้าอยู่นานๆ สักหน่อยได้อย่างไร” หยวนถังเอนกายลงบนเก้

บทที่ 261 ความจริง (2)

ยามบ่าย นางไปยังกั๋วจื่อเจียนเพื่อรับเสี่ยวจิ้งคงหลังเลิกเรียน

เสี่ยวจิ้งคงออกมาพร้อมกับฉินฉู่อวี้และสวี่โจวโจว

หลังจากเหตุการณ์ตะลุมบอนหมิงเอ๋อร์ที่ตำหนักบูรพา ทั้งสามคนก็ไม่ได้ไปก่อเรื่องวุ่นวายที่วังหลวงอีกเลย แต่วันนี้ฉินฉู่อวี้นั้นอดทนไม่ไหวอีกต่อไป

เขาพบรังนกขนาดยั