บทที่ 258 อร่อย

แม้กู้เจียวรู้สึกตั้งรับไม่ทันกับท่าทีของพ่อหนุ่มเมามายที่อยู่ตรงหน้า แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีขัดขืนอะไร

มืออุ่นๆ ของเขาที่ประคองไว้หลังศีรษะราวกับรั้งไว้ไม่ให้ไปไหน 

กู้เจียวเบิกตากว้าง และคล้อยตามท่วงท่าของเขา

ขนาดเกิดมาใช้ชีวิตสองชาติสองภพ แต่กู้เจียวยังไม่เคยแม้แต่จะได้

บทที่ 259 เป็นที่โปรดปราน

ทุกคนประหลาดใจที่เขาไม่นั่งลงตรงที่ควรจะนั่ง แต่กลับไปนั่งข้างเซียวลิ่วหลังแทน

แต่พอมาคิดได้ว่าเมื่อคืนหนิงจื้อหย่วนเองก็รีบกลับ แถมวันนี้ยังมาร่วมงงานช้า สงสัยว่าคงไม่ได้รู้เรื่องนินทาของเซียวลิ่วหลัง แถมหนิงจื้อหย่วนเองก็เป็นคนฐานะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ไม่รู้กฎเกณฑ์อะไร

บทที่ 260 ยอดกลอุบาย (2)

หลิ่วอีเซิงหันกลับไปมอง หยวนถังกลับเดินออกมาจากโถงของเรือน ท่าทางคงจะเดินเข้ามาจากทางประตูหลัง

หลิ่วอีเซิงขมวดคิ้ว “เจ้ายังไม่กลับไปอีกรึ”

“ก็บอกแล้วอย่างไรเล่ากว่าจะเจ้าเรียกข้ามาหาสักครั้งไม่ใช่เรื่องง่ายๆ จะไม่ให้ข้าอยู่นานๆ สักหน่อยได้อย่างไร” หยวนถังเอนกายลงบนเก้