ตอน 246
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 246 พี่น้อง
หมิงเอ๋อร์รู้วิธีลัดเลาะเพื่อหลบพวกทหารยาม ไม่นานเขาก็เดินพ้นเขตสวนหลวง และออกมาทางถนนใหญ่ที่มีคนและรถม้าวิ่งเดินกันให้ขวักไขว่ สักพัก เขาเห็นว่ามีรถม้าและสารถีกำลังจอดรอลูกค้าอยู่ หมิงเอ๋อร์ก็รีบวิ่งเข้าไปหา “ไปเมี่ยวโส่วถัง!”
สารถีมองเขาด้วยสายตาประหลาด
หมิงเอ๋อร์ยื่นตร
ตอน 247
บทที่ 247 ผู้กล้า
หมิงเอ๋อร์ที่โดนฝ่ามือหนักของชายคนนั้นตบเข้าจนเกิดอาการมึนงง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ
เสี่ยวจิ้งคงควักกระเป๋ากางเกงแล้วคว้าลูกอมขึ้นมายัดใส่ปากหมิงเอ๋อร์ “กินนี่สิ เจียวเจียวบอกว่ากินน้ำตาลแล้วจะมีแรง”
“ขะ ขอ ขอโทษด้วย…” หมิงเอ๋อร์เอ่ยอย่างอ่อนแรง
“เจ้าว่าอย่างไรนะ” เ
ตอน 248
บทที่ 248 สิ้นสุด (2)
“ถ้าเจ้ามีโอกาสไปเที่ยวแคว้นเหลียง อย่าลืมมาหาข้าที่จวนอ๋องล่ะ ข้าจะพาเจ้ากินของอร่อย!”
ตั้งแต่ที่หมิงเอ๋อร์รู้ว่าเสี่ยวจิ้งคงเป็นเด็กกินไม่เลือก ก็เลยมองว่าเสี่ยวจิ้งคงเป็นพวกบ้าอาหาร
เสี่ยวจิ้งคงนึกในใจ ที่จริงแล้วคนที่กินไม่เลือกมากที่สุดน่าจะเป็นท่านย่ามากกว่า
“นี