บทที่ 245 ความจริง (2)

อวี้ชินอ๋องเฟยถึงกับชะงัก “เพราะ…เพราะอะไรกัน เสี่ยวจิ้งคงไม่เห็นชอบรึ”

กู้เจียวพูดออกไปตรงๆ “เขาไม่เห็นชอบ ข้าเองก็ไม่เห็นชอบ”

อวี้ชินอ๋องเอ่ยเสียงแข็ง “เรื่องนี้เกรงว่าจะมิใช่กงการอะไรของเจ้าที่จะมาตัดสินใจได้ แม้แต่ฮ่องเต้แคว้นเจาก็ไม่มีสิทธิ์!”

อวี้ชินอ๋องเฟย

บทที่ 246 พี่น้อง

หมิงเอ๋อร์รู้วิธีลัดเลาะเพื่อหลบพวกทหารยาม ไม่นานเขาก็เดินพ้นเขตสวนหลวง และออกมาทางถนนใหญ่ที่มีคนและรถม้าวิ่งเดินกันให้ขวักไขว่ สักพัก เขาเห็นว่ามีรถม้าและสารถีกำลังจอดรอลูกค้าอยู่ หมิงเอ๋อร์ก็รีบวิ่งเข้าไปหา “ไปเมี่ยวโส่วถัง!”

สารถีมองเขาด้วยสายตาประหลาด

หมิงเอ๋อร์ยื่นตร

บทที่ 247 ผู้กล้า

หมิงเอ๋อร์ที่โดนฝ่ามือหนักของชายคนนั้นตบเข้าจนเกิดอาการมึนงง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ

เสี่ยวจิ้งคงควักกระเป๋ากางเกงแล้วคว้าลูกอมขึ้นมายัดใส่ปากหมิงเอ๋อร์ “กินนี่สิ เจียวเจียวบอกว่ากินน้ำตาลแล้วจะมีแรง”

“ขะ ขอ ขอโทษด้วย…” หมิงเอ๋อร์เอ่ยอย่างอ่อนแรง

“เจ้าว่าอย่างไรนะ” เ