ตอน 22
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
ป้อนยา
ความร้ายแรงของเรื่องนี้ทั้งสี่คนต่างรู้ดีแก่ใจ ไม่เอ่ยปากออกมา ต่างคนต่างเก็บซ่อนเอาไว้ในใจโดยไม่ต้องพูดก็รู้
กู้เจียวไม่ให้กู้เสี่ยวซุ่นมาที่นี่สักระยะ การแพร่เชื้อของโรคเรื้อนในระยะแรกแม้จะไม่ได้มีมาก แต่ก็ยังมีความเสี่ยงอยู่
กู้เจียวไม่ได้ขึ้นเขาไปเก็บเห็ด อยู่บ้านดูแล
ตอน 23
สามีภรรยา
กู้เจียวกับเซียวลิ่วหลังตื่นกันมาแต่เช้า
เซียวลิ่วหลังไปหาบน้ำจากหน้าหมู่บ้าน
กู้เจียวไปในห้องเล็กดูอาการของหญิงชราก่อน ผื่นแดงบนหน้านางจางลงไปจนแทบมองไม่เห็นแล้ว ผิวหนังที่พุพองตรงหลังมือก็หายไปพอสมควรแล้วเช่นกัน
แม้จะเรียกว่ายังห่างจากคำว่าหายดีอยู่ไกลโข แต่การแพ
ตอน 24
รักษาได้
กู้เจียวงับฉากบังลมปิดลง ตรวจดูเซียวลิ่วหลังอยู่ในนั้น
นางแอบสังเกตเซียวลิ่วหลังตอนอยู่ที่บ้านมาแล้ว พบว่าที่จริงแล้วปัญหาหลักของเขาอยู่ที่ข้อเท้า ยามนี้ตรวจดูอย่างละเอียดอีกรอบแล้วจึงได้มั่นใจในการคาดเดาของตัวเอง
ข้อเท้าเขาเคยหักมาก่อน แต่หมอกลับวินิจฉัยไม่เจอ คิดว่าเข